IV CSK 60/14

Sygn. akt IV CSK 60/14

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa M. S. G.
‎przeciwko Y. […] sp. z o.o. w B.
‎o stwierdzenie nieważności ewentualnie ustalenie nieistnienia uchwał ewentualnie stwierdzenia bezskuteczności uchwały,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 września 2014 r.

wniosku pełnomocnika pozwanej o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 17 czerwca 2014 r. sygn. akt IV CSK 60/14 przez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego należnych pozwanej

oddala wniosek o uzupełnienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I ACa […].

W piśmie procesowym z dnia 18 września 2014 r. pełnomocnik pozwanej domagał się uzupełnienia postanowienia z dnia 17 września 2014 r. przez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego należnych pozwanej wskazując, że wniosek o ich zasądzenie zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Złożona przez pozwaną w dniu 19 grudnia 2013 r. odpowiedź na skargę kasacyjną zawierała żądanie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w  postępowaniu kasacyjnym, jednakże została pozwanej zwrócona z powodu niedołączenia dowodu jej nadania pełnomocnikowi powódki. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków procesowych jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu (art. 130 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.). Tę samą odpowiedź na skargę kasacyjną pozwana złożyła powtórnie, w dniu 8 stycznia 2014 r. z art. 398⁷ § 1 k.p.c. wynika, że odpowiedź na skargę kasacyjną strona przeciwna może wnieść w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi. Uwzględniając, że odpis skargi kasacyjnej doręczono pozwanej w dniu 12 grudnia 2013 r., odpowiedź na skargę kasacyjną złożona w dniu 8 stycznia 2014 r. była spóźniona.

Jeżeli przyjąć, że w postępowaniu kasacyjnym czasem właściwym na złożenie przez stronę przeciwną skutecznego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego jest odpowiedź na skargę kasacyjną, to w przedstawionym stanie faktycznym należy też przyjąć, że wniosek o ich zasądzenie, jako złożony z uchybieniem terminu wynikającego z art. 398⁷ § 1 k.p.c., skutkuje wygaśnięciem roszczenia o te koszty. Jeżeli roszczenie o koszty procesu wygasło nie ma obowiązku orzekania o nich.

Jeżeli natomiast dopuścić możliwość skutecznego zgłoszenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie tylko w skardze kasacyjnej czy też w odpowiedzi na skargę kasacyjną, ale również później, aż do chwili rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy o skardze (również w trybie przedsądu), wówczas można byłoby przyjąć, że spóźniona odpowiedź na skargę kasacyjną mogła być ewentualnie poczytana za złożone w postępowaniu kasacyjnym pismo procesowe. Jednakowoż, na złożenie w postępowaniu kasacyjnym pisma procesowego strona powinna uzyskać zezwolenie (art. 207 § 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.). Brak takiego zezwolenia powoduje, że z formalnego punktu widzenia pismo procesowe nie istnieje, a tym samym wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie został złożony.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że Sąd Najwyższy orzekając w  dniu 17 czerwca 2014 r. o skardze kasacyjnej powódki nie miał żadnych podstaw do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego należnych pozwanej Spółce. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2014 r. jest zatem kompletne, co powoduje, że wniosek o jego uzupełnienie podlegał oddaleniu.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji.

[aw]