IV CSK 587/16

Sygn. akt IV CSK 587/16

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa A. N. M.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie (…)
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 maja 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje  potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności wynikającej z nierozważenia wszystkich okoliczności sprawy oraz pominięcia zawnioskowanego przez nią dowodu z opinii biegłego.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Uzasadnienie wniosku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest niezwykle ogólnikowe i zostało zawarte w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych, mimo różnych funkcji tych elementów skargi. Skarżąca poza powołaniem się na fakt, że w jej ocenie doszło do  niewyjaśnienia okoliczności sprawy, nie jest w stanie wyjaśnić, na czym miałaby polegać oczywista zasadność skargi. Kwestionuje ona oddalenie jej wniosku o  przeprowadzenie dowodu z kolejnej opinii biegłego z zakresu „medycyny sądowej”, gdy tymczasem Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z opinii instytutu naukowego – Uniwersytetu (…) – Katedry […] w O., sporządzonej przez biegłych z zakresu czterech specjalności i oparł się na jej ustaleniach. W toku postępowania została także, m.in. na skutek zarzutów i pytań postawionych przez skarżącą sporządzona opinia uzupełniająca. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, ale również w  ramach podstaw kasacyjnych, nie wykazała dlaczego uznaje za konieczne przeprowadzenie kolejnej opinii biegłych w tym samym zakresie i czemu przeprowadzony już dowód uznaje za niewystarczający. W tym zakresie stanowisko skarżącej należy uznać jedynie za polemikę z poczynionymi ustaleniami faktycznymi.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.

aj

l.n