IV CSK 577/16

Sygn. akt IV CSK 577/16

POSTANOWIENIE

Dnia 30 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.
‎przy uczestnictwie E. B.
‎o orzeczenie zakazu prawa prowadzenia działalności gospodarczej

oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w B.
‎z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt VII Ga (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 6 lipca 2016 r. naruszenie:

- art. 378 § 1 w związku z art. 379 pkt 3 k.p.c. przez ich niezastosowanie, mimo nieważności postępowania, spowodowanej nieuwzględnieniem prawomocnego postanowienia oddalającego wniosek Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o pozbawienie uczestnika prawa prowadzenia działalności gospodarczej,

- naruszenie art. 377 Prawa upadłościowego i naprawczego przez uznanie, że dla wierzyciela roczny termin do złożenia wniosku o pozbawienie dłużnika prawa prowadzenia działalności gospodarczej otwiera się z dniem uprawomocnienia się postanowienia sądu oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 tej ustawy bez względu na to, czy upłynął trzyletni termin liczony od dnia, w którym dłużnik miał taki wniosek złożyć.

Skarżący, wskazując podstawy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymienił art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c., ale nie sformułował istotnego zagadnienia prawnego, które miał na względzie, wymieniając ten przepis.

Ponadto skarżący wymienił jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania art. 398⁹ § 1 pkt 3 k.p.c. i powołał się na nieważność  postępowania spowodowaną nieuwzględnieniem tego, że w 2006 r. orzeczono prawomocnie o oddaleniu wniosku Skarbu Państwa - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zakazanie uczestnikowi prawa prowadzenia działalności gospodarczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wynikające z powołania się na art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. twierdzenie skarżącego, że w sprawie istnieje podstawa do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie tak rozumianego, jak wyżej objaśniono, istotnego zagadnienia prawnego, jest całkowicie gołosłowne.

Nie można też przyjąć, że w sprawie wystąpiła nieważność postępowania z przyczyny przewidzianej w art. 379 pkt 3 k.p.c. Prawomocnie zakończoną sprawę, do której odwołuje się skarżący, można co najwyżej zakwalifikować jako sprawę w przedmiocie wniosku takiego samego rodzaju, a nie jako sprawę o to samo żądanie między tymi samymi stronami - co mogłoby dopiero uzasadniać zastosowanie art. 379 pkt 3 k.p.c.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął na podstawie art. 98 i 108 § 1 k.p.c. w związku z § 8 ust. 1 pkt 5 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015.1804 ze zm.).

jw