Sygn. akt IV CSK 572/16
POSTANOWIENIE
Dnia 30 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa J. R.
przeciwko P. Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 czerwca 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2016 r. naruszenie art. 233 k.p.c. oraz art. 632 i 76 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni art. 632 k.c. spowodowaną tym, że część sądów przyjmuje, iż nie jest możliwa zmiana wynagrodzenia ryczałtowego poza szczególnym przypadkiem nadzwyczajnej zmiany stosunków, a część sądów - iż można żądać obniżenia wynagrodzenia ryczałtowego, jeśli nie wykonano wszystkich prac zleconych umową.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli skarżący uzasadnia wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą wykładni, o jakiej mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., powinien przytoczyć z omówieniem dotychczasowego orzecznictwa argumenty przemawiające za ujednoliceniem lub zmianą obecnie przyjmowanej wykładni określonego przepisu; postulowana wykładnia powinna mieć przy tym znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 r., V CSK 353/14).
Na tle niniejszej sprawy nie występuje spełniająca takie wymagania potrzeba wykładni art. 632 k.c. Nie ustalono bowiem, aby jakieś roboty zlecone umową przez stronę pozwaną nie zostały w ogóle wykonane, ustalono jedynie, że konieczna była zmiana technologii wykonania pewnej części prac.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015.1804) i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016.1667).
jw