Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-02-20
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV CSK 528/19
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa "D." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przeciwko Gminie Miasta G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt I ACa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 7500
(siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód złożył skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych. Pierwsze ma dotyczyć tego, czy uchylenie orzeczenia w postępowaniu odwoławczym jest dowodem bezprawności tego orzeczenia, czy też postępowanie w danej sprawie musi się zakończyć, aby można to ocenić. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygnięcia. Jest jasne, że odpowiedzialność władzy publicznej dotyczy szkody wyrządzonej orzeczeniem, ale orzeczeniem ostatecznym. Jeśli orzeczenie I instancji zostanie następnie uchylone w II instancji, to nie można przyjąć, aby to orzeczenie I instancji wyrządziło szkodę - nigdy nie było ono prawomocne, a przez cały czas postępowanie trwało. Drugie wskazywane w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne dotyczy tego, jaka jest właściwa podstawa prawna do żądania odszkodowania za przewlekłość postępowania, jeśli przewlekłość ta dotyczy ponownego postępowania w I instancji po uchyleniu w II instancji wcześniejszego orzeczenia I instancji - czy jest to art. 417 § 1 k.c., czy art. 4171 § 3 k.c. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygania w tej sprawie, ponieważ w jej stanie faktycznym, po pierwsze, nie doszło do przewlekłości (minął zaledwie miesiąc od uchylenia orzeczenia I instancji, gdy powód chciał już mieć ponowne orzeczenie). Po drugie, kwestia jest jasna - brak orzeczenia II instancji oznacza przewlekłość postępowania, a więc ewentualnie właściwą podstawę prawną roszczenia odszkodowawczego stanowi art. 4171 § 3 k.c.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw
