IV CSK 517/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-01-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 517/15
Data orzeczenia2016-01-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 517/15

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa małoletniego S. M.
przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 stycznia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 445 k.c. przez błędną jego wykładnię, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego stosowania wynikającej z art. 445 § 1 k.c. zasady jednorazowości zadośćuczynienia oraz potrzebą wykładni art. 445 § 1 k.c. w zakresie możliwości przyznania poszkodowanemu dodatkowego zadośćuczynienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Potrzeba zaś wykładni, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., występuje wtedy, gdy w odniesieniu do określonych przepisów brak w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jednolitej lub utrwalonej judykatury albo gdy przyjęta w orzecznictwie wykładnia jest kontrowersyjna. Skarżący powinien przytoczyć argumenty przemawiające za podjęciem lub ujednoliceniem wykładni albo zmianą dotychczasowej wykładni. Podobnie skarżący powinien, jeżeli powołuje się na przewidzianą także w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. rozbieżność w orzecznictwie sądów, przedstawić występujące w judykaturze różne interpretacje określonych przepisów (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 r., V CSK 353/14).

Artykuł 445 k.c. był już wielokrotnie przedmiotem wykładni w różnych aspektach jego zastosowania i w sprawie nie zachodzi żadna z wskazanych we wniosku powoda przesłanek przyjęcia wniesionej przez niego skargi kasacyjnej do rozpoznania z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi strony pozwanej na skargę kasacyjną.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 k.p.c.

[l.n]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)