Sąd Najwyższy

IV CSK 498/14

postanowienie SN z dnia 2015-02-24

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 498/14
Data orzeczenia2015-02-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Mirosława Wysocka, SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący), SSN Mirosława Wysocka (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 498/14

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku M. R.
‎
przy uczestnictwie L. R. i Gminy Miasta G.
‎
o podział majątku wspólnego,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 lutego 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania L. R.

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎
z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G., wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego, opartej na podstawie naruszenia art. 45 § 1 k.r. i op., uczestniczka postępowania wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania z tej przyczyny, że jest ona oczywiście uzasadniona ze  względu na oczywiście błędną wykładnię tego przepisu, przyjętą przez Sąd.

Sąd Najwyższy zważył, że niezależnie od wymaganego, i dostosowanego do każdej z przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c., uzasadnienia wystąpienia powołanej przyczyny, okolicznościami uzasadniającym przyjęcie skargi kasacyjnej mogą być tylko takie, które Sąd Najwyższy mógłby następnie uwzględnić przy jej rozpoznawaniu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2001 r., I PKN 33/02, OSNP 2003, nr 9, poz. 228 i z dnia 4 sierpnia 2003 r., III CK 120/03, niepubl.). To  stwierdzenie wymaga z kolei przypomnienia, że Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813 §  1 k.p.c.).

Przepis art. 45 § 1 k.r. i op., stanowiący jedyną podstawę skargi kasacyjnej, dotyczy rozliczeń z tytułu nakładów i wydatków poczynionych w czasie trwania wspólności ustawowej. Nie dotyczy on natomiast rozliczeń obejmujących nakłady z  majątku osobistego małżonka na majątek wspólny, poczynione w okresie po ustaniu wspólności ustawowej, gdyż rozliczenia takie odbywają się na innej podstawie prawnej.

Z ustaleń stanowiących podstawę faktyczną zaskarżonego postanowienia wynika, że nakłady, których rozliczenie kwestionuje skarżąca, zostały przez nią dokonane po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Kwestia prawidłowości ich rozliczenia nie mieści się zatem w granicach podstaw skargi kasacyjnej.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie