Sygn. akt IV CSK 484/16
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
przeciwko D. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 marca 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz jej oczywistej zasadności.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Wskazane zagadnienie prawne dotyczące interpretacji art. 455 k.c. zostało oparte o szczególne okoliczności faktyczne mające miejsce w tej sprawie i stanowi w istocie pytanie o jej rozstrzygnięcie. Nie na tym zaś ma polegać istotność sformułowanego w skardze kasacyjnej zagadnienia prawnego. Powinno być ono sformułowane w sposób dostatecznie abstrakcyjny, wskazujący na przydatność udzielenia odpowiedzi nie tylko w tej konkretnej sprawie. Z pewnością wymagania tego nie spełnia zagadnienie, w którym strona skarżąca stawia kwestię stosowania art. 455 k.c. do sytuacji przyjęcia oferty po terminie jej obowiązywania, w sytuacji, gdy wykonawca podjął się wykonania umowy nie określając daty realizacji.
Nie sposób także mówić o oczywistej zasadności skargi, w sytuacji gdy skarżący odwołuje się ogólnie do podstaw skargi, nie wskazując na konkretne normy prawa materialnego lub procesowego, w których uchybieniu upatruje jej zasadności.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
jw