IV CSK 46/06
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-03-02
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawierała ona obowiązkowego wniosku o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia. Orzeczenie pokazuje, że takie braki są nieusuwalne i prowadzą do odrzucenia środka zaskarżenia. To ważny precedens dla praktyki sporządzania skarg kasacyjnych w sprawach cywilnych.
Dane orzeczenia
SygnaturaIV CSK 46/06
Data orzeczenia2006-03-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieMirosława Wysocka (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV CSK 46/06
POSTANOWIENIE
Dnia 2 marca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa M. W. i in. ,
przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście Powiatowemu w T.,
Ministrowi Skarbu Państwa i Wojewodzie P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 marca 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Skarbu Państwa - Wojewody P. od
wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 września 2005 r.,
I. odrzuca skargę;
II. oddala wniosek powodów o zasądzenie kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2005 r. zaskarżył kasacją
pozwany Skarb Państwa - Wojewoda P.
2
Wskazany środek zaskarżenia podlega ocenie pod kątem jego
dopuszczalności na podstawie obowiązujących przepisów o skardze kasacyjnej.
Skarga wniesiona przez pozwanego jest dotknięta brakami w zakresie istotnych
(inaczej: konstruktywnych, kreatywnych) wymagań, określonych w art. 3984
§1
k.p.c. Tak samo, jak w miało to miejsce w odniesieniu do kasacji, braki w zakresie
tych wymagań są nieusuwalne, prowadząc do odrzucenia skargi wprost przez sąd
drugiej instancji (art. 3986
§ 2 k.p.c.) lub przez Sąd Najwyższy (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Stosownie do art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Skarga pozwanego
elementu tego nie zawiera, co – jak można sądzić nie tylko ze względu na
wniesienie kasacji, a nie skargi kasacyjnej, ale także wobec powołania
nieobowiązującego przepisu art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. – jest wynikiem błędnego
oparcia się przez skarżącego na przepisach o kasacji, a nie na przepisach
o skardze kasacyjnej.
W każdym razie, brak tego istotnego wymagania skargi kasacyjnej, powodować
musi jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, na podstawie powołanego wyżej art.
3986
§ 3 k.p.c.
Brak jest podstaw, by za spełnienie omawianego wymagania uznać
stwierdzenie: „stosownie do art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. kasacja zasługuje również na
uwzględnienie z tej przyczyny, iż w przedmiotowej sprawie wyłoniło się istotne
zagadnienie prawne, a mianowicie (...)”. Mimo to, warto dodatkowo podkreślić, że
skarżący w istocie nie sformułował zagadnienia prawnego i nie przedstawił
argumentacji jurydycznej mającej przekonywać o istotności zagadnienia
i możliwości różnych jego ocen prawnych; skarżący, dokonując jedynie modyfikacji
użytych sformułowań, powtórzył zarzuty podniesione w ramach podstaw kasacji.
Wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania został oddalony
jako przedwczesny, bowiem sąd orzeka o kosztach w orzeczeniu kończącym
sprawę (art. 108 § 1 k.p.c.), podczas gdy w sprawie niniejszej zapadł dotychczas
jedynie wyrok wstępny.
3
jc
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Zadośćuczynienie za błąd lekarzy przy diagnostyce raka
XV C 222/12 · 2013-07-23
Zasiedzenie nieruchomości: kto musi obalić samoistne posiadanie?
IX Ca 366/15 · 2015-10-08
Czynsz za piwnice przy lokalu użytkowym – wyrok SR
I C 185/13 · 2015-12-30
Zapłata za dostarczone środki farmaceutyczne – wyrok SR
I C 825/15 · 2015-11-16
Powództwo przeciwegzekucyjne po wygaśnięciu tytułu – wyrok SO
IX Ca 483/15 · 2015-10-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)