IV CSK 437/16

Sygn. akt IV CSK 437/16

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G.
‎przy uczestnictwie A. M. i Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa
‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lutego 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania A. M.

od postanowienia Sądu Okręgowego w S.
‎z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt IV Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) orzeka, że każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub  skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i  uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do  rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania.

Uczestniczka – A. M. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 23 października 2015 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi  kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga uczestniczki była oczywiście uzasadniona. W nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że państwowa osoba prawna może doliczyć do okresu posiadania służebności posiadanie swoich poprzedników prawnych, w tym Skarbu Państwa. (vide postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2012 r., III CZP 93/11, z dnia 14 października 2011 r. III CSK 251/10, oraz z dnia 18 lipca 2014 r., IV CSK 619/13). Sąd Okręgowy ponadto szczegółowo ustalił, jakie osoby prawne był poprzednikiem prawnym wnioskodawcy i w wyniku tych ustaleń dokonał nawet korekty wyroku sądu I instancji. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

^jw

l.n