Sąd Najwyższy

IV CSK 424/14

postanowienie SN z dnia 2015-01-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 424/14
Data orzeczenia2015-01-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Iwona Koper, SSN Iwona Koper (przewodniczący), SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 424/14

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Z. Z.
‎
przeciwko E. SA z siedzibą w G.

Oddziałowi w O.
‎
o zapłatę,

oraz sprawy z powództwa Z. Z.
‎
przeciwko E. SA z siedzibą w G.

Oddziałowi w O.
‎
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 stycznia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Okręgowego w O.
‎
z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt IX Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 11 lutego 2014 r. skarżący wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania na tle motywów zaskarżonego wyroku i podstaw skargi, nie uzasadnia takiej oceny. Nie może odnieść skutku powołanie się przez skarżącego dla oceny oczywistej zasadności skargi na powtórzoną argumentację uzasadnienia przytoczonych w niej podstaw - jak czyni to powód - które na tym etapie postępowania nie podlegają właściwemu dla rozpoznania skargi kasacyjnej merytorycznemu badaniu i nie stanowią podstawy tej oceny.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

Zapytaj AI o to orzeczenie