IV CSK 389/13

Sygn. akt IV CSK 389/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku S. B. i D. B.
‎przy uczestnictwie J. B., […]

o stwierdzenie nabycia spadku,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 grudnia 2013 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 398⁴ § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w punkcie pierwszym tego artykułu należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl.).

Argumentacja wnioskodawców powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka. Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi wymaga ich wyraźnego wskazania, natomiast powołanie wyłącznie jej podstaw oraz podniesionych w ich ramach zarzutów i ich uzasadnienia nie spełnia wymogu przedstawienia uzasadnienia wniosku zawierającego odrębną, pogłębioną argumentację prawną dotyczącą wskazanego zagadnienia prawnego. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z  uzasadnieniem jest odrębnie konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 398⁴ § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Na marginesie jedynie należy wskazać, że wyrażenie przez skarżących odmiennego poglądu prawnego od poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 6 lipca 1978 r., III CZP 41/78 (OSNC 1978, nr 12, poz. 227), który ukształtował jednolicie wykładnię terminu złożenia oświadczenia o gotowości podjęcia pracy jako przesłanki dziedziczenia spadkobiercy testamentowego, nie może wskazywać na istnienie istotnego zagadnienia prawnego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

aw

db