Sygn. akt IV CSK 322/17

POSTANOWIENIE

Dnia 22 grudnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa R. z siedzibą w F., Dania
‎przeciwko P. Spółce Akcyjnej w L.
‎o stwierdzenie nieważności uchwał,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 grudnia 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 540 (pięćset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pozwana P. SA we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 sierpnia 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Rozstrzygnięcie sformułowanego w skardze kasacyjnej zagadnienia prawnego nie ma znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Podstawowe znacznie w sprawie ma ustalenie, czy powód, jako akcjonariusz w pozwanej spółce został prawidłowo zawiadomiony o walnych zgromadzeniach, na których zostały podjęte uchwały, których nieważność stwierdziły orzekające w sprawie sądy. W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny dokonała wszechstronnej oceny całego materiału dowodowego i trafnie ustalił, że powód nie został zawiadomiony o walnych zgromadzeniach, o których mowa wyżej. W tej sytuacji skarga kasacyjna zmierza w istocie do podważenia ustaleń faktycznych i oceny dowodów przeprowadzonych przez Sąd Apelacyjny, co zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. nie może być podstawą skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

jw

l.n