IV CSK 312/19

Sygn. akt IV CSK 312/19

POSTANOWIENIE

Dnia 13 marca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości S. J.
‎przeciwko D. Z. i [...] Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 marca 2020 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda Syndyka masy upadłości S. J.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt V ACa (…),

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania

kasacyjnego na rzecz strony pozwanej.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 października 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok Sądu Okręgowego w B. z 12 lutego 2015 r. wyłącznie przez obniżenie zasądzonej na rzecz powoda jako świadczenie główne kwoty 748.553 zł do kwoty 576.274 zł i oddalenie powództwa w pozostałym zakresie. Powód zaskarżył ten wyrok skargą kasacyjną skierowaną przeciwko rozstrzygnięciu oddalającemu jego powództwo w pozostałym zakresie, zaznaczając, że ta wypowiedź Sądu może dotyczyć nie tylko części roszczenia o świadczenie główne, ale także odsetek, w tym odsetek ustawowych za opóźnienie liczone od kwoty 576.274 zł, począwszy od 29 listopada 2012 r. Powód stwierdził, że jeżeli Sąd Apelacyjny oddalił jego żądanie odsetkowe, to orzeczenie to zostało wydane z oczywistym naruszeniem art. 481 § 1 i 2 k.c. w związku z niezastosowaniem tego przepisu, podczas gdy istniały ku temu warunki. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód powołał się natomiast na jej oczywistą zasadność w związku z naruszeniem art. 481 § 1 i 2 k.c. (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.).

Z akt sprawy wynika, że po wydaniu przez Sąd Apelacyjnego wyroku z 24 października 2018 r. powód wystąpił o jego wykładnię w celu uzyskania objaśnienia, czy stwierdzenie w sentencji wyroku, że Sąd Apelacyjny zmienia wyrok „w ten tylko sposób” oznacza, iż Sąd Apelacyjny nie objął tą zmianą rozstrzygnięcia o odsetkach zasądzonych na rzecz powoda od należności głównej przez Sąd Okręgowy począwszy od 29 listopada 2012 r. Wniosek ten został przez Sąd Apelacyjny oddalony. Zarazem jednak Sąd ten postanowieniem z 25 marca 2019 r., wydanym już po wniesieniu przez powoda skargi kasacyjnej, uwzględnił jego wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Okręgowego w B. z 12 lutego 2015 r. w zakresie rozstrzygnięcia o odsetkach ustawowych od należności głównej począwszy od 29 listopada 2012 r. Na podstawie wydanego mu tytułu wykonawczego powód przeprowadził egzekucję zasądzonych przez Sąd Okręgowy należności odsetkowych, które zostały już w całości zaspokojone.

Skarga kasacyjna została wniesiona przez powoda w związku z wątpliwościami, co do tego, jak ma rozumieć zakres zmiany orzeczenia Sądu Okręgowego dokonanej przez Sąd Apelacyjny w związku z użyciem w nim określenia zmienia w ten tylko sposób i zarazem oddaleniem w pozostałej części powództwa. Tej samej natury wątpliwości miał też organ egzekucyjny, do którego powód zwrócił się o wykonanie orzeczenia. Zostały one jednak wyjaśnione w postanowieniu klauzulowym Sądu Apelacyjnego. W efekcie skarga kasacyjna powoda odnosi się do takiego rozstrzygnięcia, które w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie zapadło. Powód zaskarżył nią bowiem orzeczenie oddalające jego powództwo w zakresie żądania zasądzenia odsetek, w tym ustawowych od należności głównej ostatecznie określonej na kwotę 576.274 zł, począwszy od 29 listopada 2012 r., gdy tymczasem Sąd Apelacyjny orzeczenia takiego nie wydał. Do roszczenia odsetkowego powoda odnosi się bowiem jego wypowiedź o oddaleniu apelacji w pozostałym zakresie. Powyższe czyni skargę kasacyjną powoda niedopuszczalną, czego konsekwencją jest jej odrzucenie – art. 398⁶ § 3 k.p.c. (zob. też uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108).

Mając na uwadze okoliczności, w jakich doszło do wniesienia skargi kasacyjnej oraz status powoda, który złożył ten środek zaskarżenia realizując interesy wierzycieli dążących do zaspokojenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego (art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.).

aj