IV CSK 307/18

Sygn. akt IV CSK 307/18

POSTANOWIENIE

Dnia 25 stycznia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa H. Ł.-P.
‎przeciwko Kościołowi […] w L.
‎o usunięcie niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 stycznia 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego w L.
‎z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje  potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis  ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 kwietnia 2017 r. naruszenie art. 65 § 1 i 2 k.c. oraz art. 378 § 1 w związku z art. 299 i art. 328 § 2 k.p.c.

Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powódka uzasadniła występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Wskazała  też, że wniesiona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W  motywach podkreśliła w szczególności historyczno-kulturowy aspekt sprawy, jej związek z umową zawartą jeszcze w 1860 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia  rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego  wyjaśnienie  może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez  stronę  skarżącą na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia  występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).

W art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi zaś o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie  sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej bez potrzeby głębszej analizy  jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13  kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Okoliczności przytoczone we wniosku powołującym się  na  rozpatrywaną przesłankę powinny jednoznacznie wskazywać na to, że  w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).

Wniosek skarżącej nie spełnia w sposób oczywisty żadnego z wskazanych wymagań, odnoszących się do powołanych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw