IV CSK 296/13

Sygn. akt IV CSK 296/13

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa […] "M." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
‎przeciwko Syndykowi Masy Upadłości […] "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
‎o wyłączenie mienia z masy upadłości,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 listopada 2013 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt XII Ga […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 grudnia 2012 r., opartej na obu podstawach kasacyjnych, przewidzianych w art. 398³ § 1 k.p.c., pozwany Syndyk Masy Upadłości […] „I.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący nie wykazał przesłanki, o której mowa w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że o oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że jej stwierdzenie nie wymagałoby przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz powołanych w skardze zarzutów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 oraz z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.). W tym też kierunku powinny zmierzać argumenty mające służyć wykazaniu tej przesłanki, lecz w skardze argumentów takich nie przedstawiono. Ograniczenie się do powtórzenia zarzutów skargi oraz części ich uzasadnienia nie stanowiło skutecznego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które mogłyby świadczyć o oczywistości zarzucanych naruszeń prawa. Podstawy skargi oraz ich uzasadnienie mogą samodzielnie służyć jedynie wykazaniu zasadności skargi, nie zaś zasadności kwalifikowanej, o której mowa w tym przepisie.

Wobec niewykazania oczywistej zasadności skargi Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania ze skargi nie orzeczono wobec powiązania wniosku o ich zasądzenie jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi.

aw

db