IV CSK 277/16

Sygn. akt IV CSK 277/16

POSTANOWIENIE

Dnia 7 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa M. D.
‎przeciwko E. Spółce Akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 grudnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 10800 zł (dziesięć tysięcy osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej przez pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie o zapłatę, zważyć należy, co następuje:

Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne  zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący oparł na oczywistej zasadności.

Oparcie wniosku na tej przesłance wymaga wykazania przez skarżącego  niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez  konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. nie publikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22  stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08,  z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08). Oprócz wskazania naruszeń prawa  materialnego i  procesowego należy wykazać ich kwalifikowany charakter. Skarżący  powinien zawrzeć w skardze wyodrębniony wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się ,,oczywistość” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (por. nie publikowane postanowienia SN: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08). Skarżący wskazał na oczywistą zasadność ze względu na naruszenie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednak w rzeczywistości kwestionuje proces dowodzenia i oceny dowodów zebranych w sprawie. Skarżący nie wykazał zatem kwalifikowanego naruszenia i nie zawarł odrębnego wywodu w tym zakresie.

W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wykazał istnienia powołanej w  skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd  na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

jw