Sąd Najwyższy

IV CSK 261/13

postanowienie SN z dnia 2013-10-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 261/13
Data orzeczenia2013-10-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 261/13

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa J. J.
‎
przeciwko Gminie Miasta G. - […] Zarządowi Nieruchomości Komunalnych - Samorządowemu Zakładowi Budżetowemu w G.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 października 2013 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I ACz […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje radcy prawnemu E. R. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać o tym, że wskazane kwestie procesowe mogą być uznane za zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego przepisu.

Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i  niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może uzasadniać przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 oraz §§ 6 pkt 7 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 i §§ 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

aw

db

Zapytaj AI o to orzeczenie