IV CSK 242/18

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-06-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CSK 242/18
Data orzeczenia2019-06-28
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Monika Koba, SSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący), SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 242/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Monika Koba
SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W.
przeciwko D. C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 czerwca 2019 r.,
skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa […],

uchyla zaskarżony wyrok w pkt. 2, 3 i 4, znosi postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w sprawie I ACa […] i sprawę przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r., Sąd Okręgowy w G. zasądził od pozwanej D. C. na rzecz powoda […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. kwotę 102 246,79 zł z opisanymi w wyroku odsetkami. Ustalił, że w dniu 19 marca 2008 r. pozwana zawarła z […] Bank […] S.A. w W. umowę o kredyt gotówkowy w kwocie 83 877,72 zł na warunkach w niej opisanych. Ze względu na niespłacanie rat kredytu, Bank pismem z dnia 8 czerwca 2010 r. wypowiedział tę umowę z zachowaniem trzydziestodniowego terminu wypowiedzenia. Umowa uległa rozwiązaniu w dniu 9 lipca 2010 r. Bank wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanej na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w sądową klauzulę wykonalności. Zostało ono umorzone wskutek stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 31 sierpnia 2012 r., dotychczasowy wierzyciel pozwanej- […] Bank […] S.A. w W. zbył wierzytelność wynikającą z opisanej umowy kredytu na rzecz powoda, o czym zawiadomił pozwaną pismem z dnia 3 października 2012 r. Powód wezwał pozwaną pismem z dnia 19 października 2012 r. do zapłaty wymagalnego zadłużenia w kwocie 92.281,32 zł, czego pozwana nie uczyniła.

Sąd pierwszej instancji uznał, że powództwo zasługuje na uwzględnienie, albowiem powód udowodnił istnienie dochodzonej od pozwanej wierzytelności z tytułu niespłaconego kredytu, przelanej przez Bank skutecznie na rzecz powoda, a podniesione przez pozwaną zarzuty okazały się chybione.

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2017 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej oraz orzekł o kosztach postępowania, podzielając ustalenia faktyczne i oceny prawne Sądu pierwszej instancji.

W skardze kasacyjnej pozwana zarzuciła naruszenie art. 379 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 214 § 1 k.p.c. w zw. z art. 2141 k.p.c. w zw. z art. 117 § 5 k.p.c., naruszenie art. 207 § 6 k.p.c. oraz § 7 k.p.c. w zw. z art. 207 § 3 k.p.c. w zw. z art. 217 § 2 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 378 § 1 k.p.c. i art. 382 k.p.c. oraz naruszenie. art. 6 k.c. w zw. z art. 65 § 2 k.c. w zw. z art. 3531 k.c. w zw. z art. 89 k.c., w zw. 513 § 1 k.c., art. 6 k.c. w zw. z art. 65 § 2 k.c. w zw. z art. 3531 k.c. w zw. z art. 89 k.c. w zw. z art. 513 § 1 k.c., art. 118 k.c. w zw. z art. 119 k.c., w zw. z art. 120 § 1 k.c., w zw. z art. 379 pkt 2 k.c., art. 118 k.c. w zw. z art. 120 § 1 k.c. w zw. z art. 123 § 1 k.c. Wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nieważność postępowania, unormowana w art. 379 k.p.c. jest konsekwencją poważnych uchybień procesowych sądu, których ciężar oraz znaczenie dla prawidłowości postępowania jest tak doniosłe, że powoduje konieczność ich uwzględnienia przez sąd drugiej instancji (gdy chodzi o nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji) oraz Sąd Najwyższy (w przypadku nieważności postępowania przed sądem drugiej instancji) nie tylko na zarzut strony sformułowany w apelacji lub skardze kasacyjnej, ale także z urzędu. Pozwana powołała się na nieważność postępowania przed Sądem Apelacyjnym wywołaną pozbawieniem możności obrony jej praw na rozprawie apelacyjnej wskutek nieuwzględnienia wniosku o odroczenie rozprawy, uzasadnionego chorobą jej pełnomocnika (art. 379 pkt 5 k.p.c.) W aktach sprawy znajduje się pismo pełnomocnika pozwanej z urzędu nadane w urzędzie pocztowym w dniu 16 lutego 2017 r. zawierające wniosek o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 24 lutego 2017 r. ze względu na przebyty przez pełnomocnika zabieg operacyjny i związaną z nim niezdolność do pracy, potwierdzoną zaświadczeniem lekarza sądowego (k. 572-573 akt). Wniosek ten nie został rozpoznany przez Sąd Apelacyjny, albowiem pismo to, wskutek nieprawidłowości w obiegu korespondencji w Sądzie Apelacyjnym, dotarło do przewodniczącego składu w dniu 24 lutego 2017 r. o godzinie 11.30, a zatem już po zakończeniu rozprawy, na którą pełnomocnik się nie stawił. Choroba strony (zawodowego pełnomocnika procesowego strony) wykazana zaświadczeniem lekarskim wydanym przez lekarza sądowego i uniemożliwiająca stawienie się na rozprawie powoduje konieczność jej odroczenia, zwłaszcza jeśli wcześniej sąd ustanowił dla nieporadnej strony pełnomocnika z urzędu ze względu na potrzebę udzielenia jej fachowej pomocy prawnej. Wydanie w takiej sytuacji wyroku kończącego postępowanie w sprawie  przez Sąd drugiej instancji powoduje nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c. Kasacyjny zarzut nieważności postępowania, spowodowanej  pozbawieniem pozwanej możności obrony przysługujących jej praw w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym jest więc zasadny (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1981 r., I PRN 8/81, OSN 1981, nr 10, poz. 201, z dnia 28 listopada 1997 r., I CKU 175/97, niepubl. i z dnia 30 listopada 2004 r., IV CK 304/04, niepubl. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2009 r., I CSK 377/08, niepubl.), co prowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku, zniesienia postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W tym stanie rzeczy przedwczesne było rozważanie przytoczonych przez skarżącą podstaw kasacyjnych, stąd orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c.).

jw

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)