IV CSK 157/18

Sygn. akt IV CSK 157/18

POSTANOWIENIE

Dnia 6 września 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G.
‎przy uczestnictwie E. W. i Gminy Miasta G.
‎o stwierdzenie zasiedzenia,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 września 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania E. W.

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt III Ca (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 13 stycznia 2017 r., którym uwzględniono żądanie stwierdzenia zasiedzenia przez wnioskodawcę własności opisanej nieruchomości z dniem 31 grudnia 2003 r.

Uczestniczka w skardze kasacyjnej powołała podstawę przewidzianą w art. 398³ § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej połączyła z naruszeniem art. 172 § 1 i 2 k.c., polegającym na błędnym przyjęciu, że wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanek uzasadniających stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została ukształtowana w kodeksie postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398⁹ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanej, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. polega na ewidentnej i widocznej od razu wadliwości zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia dogłębnej analizy i bardziej złożonych dociekań. W postanowieniu z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12 (nieopubl.), Sąd Najwyższy wyjaśnił ponadto, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia i do istnienia takiego związku między wytykanym uchybieniem, a wynikiem postępowania w sprawie powinien zmierzać skarżący. Uczestniczka nie wykazała, że zaskarżone postanowienie dotknięte jest tego rodzaju wadliwością. Analiza wniosku
‎i jego uzasadnienia, w połączeniu z podstawą skargi kasacyjnej i motywami zaskarżonego orzeczenia, nie daje podstaw do uznania rozumowania Sądu Okręgowego za niepoprawne. Nie zasługiwał na podzielenie zarzut, że nie zostały wykazane przesłanki nabycia własności nieruchomości przez upływ czasu, a dokonanie subsumcji przepisów prawa materialnego do dokonanych ustaleń faktycznych było zgodne z zasadami logicznego rozumowania.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, zgodnie z art. 398¹³ § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady wskazanej w art. 102 w związku z art. 391 § 1
‎i art. 398²¹ k.p.c., przy uwzględnieniu sytuacji życiowej skarżącej i znaczenia dla niej wyniku postępowania.

aj