IV CO 92/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-06-17

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CO 92/21
Data orzeczenia2021-06-17
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CO 92/21

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 czerwca 2021 r.

na skutek przedstawienia akt sprawy Sądu Okręgowego w S.

z postanowieniem z dnia 31 marca 2021 r.

w przedmiocie przekazania innemu sądowi równorzędnemu

sprawy sygn. I C […]

z powództwa J. W.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] w S.
o ochronę dóbr osobistych,

odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. wystąpił na podstawie art. 441 k.p.c. o  przekazanie sprawy z powództwa J.W. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w S. o ochronę dóbr osobistych do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

W uzasadnieniu wskazano, że w toku rozpoznawania wniosku powódki sędziego o wyłączenie sprawozdawcy okazało się, że sędziowie Sądu Apelacyjnego w […] zostali wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie, gdyż w innym postepowaniu powódka pozwała ten Sąd.

Sad Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 441 k.p.c., dodany przez ustawę z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, wprowadza wyjątek od konstytucyjnej (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 15 maja 2020 r., II CO 106/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 10 września 2020 r., II CO 203/20). Do  przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.

Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości ma ocenny charakter, ale  z  brzmienia art. 441 § 1 k.p.c. wynika, że w rozumieniu tego przepisu składa się na nie "w szczególności" wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazano, że chodzi przede wszystkim o sytuacje, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (choćby mylne) o braku warunków do rozpoznania w  danym sądzie sprawy w sposób obiektywny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 września 2020 r., II CO 203/20).

Okoliczności wskazane w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego w  S. nie uzasadniają zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. Przywołane wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […] jako Sądu odwoławczego nie ma wpływu na postępowanie przed Sądem Okręgowym w S. wskazanym przez powódkę , jako sądem właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Ewentualne przeszkody związane z rozpoznawaniem środków odwoławczych od  orzeczeń mogą być usunięte w trybie przewidzianym w art. 44 k.p.c.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 441 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

ke

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)