IV CNP 74/14

Sygn. akt IV CNP 74/14

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Gdańsku
‎z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II C 5034/11

w sprawie z powództwa D. P.
‎przeciwko I. P.
‎o rozwód,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 czerwca 2015 r.,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2012 r., wydany w  sprawie o rozwód, powód D. P. zaskarżył „w całości” apelacją, na skutek której Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. uchylił to orzeczenie w części odnoszącej się do rozstrzygnięć o wykonywaniu władzy rodzicielskiej i obowiązku alimentacyjnym wobec syna powoda, umarzając postępowanie w tym zakresie oraz oddalił apelację.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, w części dotyczącej zasądzenia na rzecz pozwanej I. P. kwoty 300 zł miesięcznie tytułem alimentów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 424¹ § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji strona może natomiast żądać jedynie wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem tego orzeczenia wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, jeżeli nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że możliwa jest zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (art. 424¹ § 2 k.p.c.). Wobec tego, że wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył apelacją, a zatem skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego w celu wzruszenia tego orzeczenia, skarga o stwierdzenie jego niezgodności z prawem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c.