IV CNP 65/14

Sygn. akt IV CNP 65/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 18 grudnia 2012 r.

w sprawie z wniosku J.S.
‎przy uczestnictwie P. S.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 maja 2015 r.,

umarza postępowanie oraz nie obciąża skarżącego kosztami postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w W., którym oddalono zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w W. oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji oraz odrzucające apelację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków  sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w  postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i  stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i  stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424¹, art. 519², art. 1148¹ § 3, art. 1151¹ § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 424^1b k.p.c.).

Skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355 §  1 w związku z art. 391 § 1, art. 398²¹ i art. 424¹² k.p.c.; por. postanowienia Sądu  Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia 24  listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010  r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 424¹² k.p.c. mając na względzie, że, skoro można żądać odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia w odrębnym postępowaniu, to w tym postępowaniu może też zostać wykorzystana opinia prawna wyrażona w  odpowiedzi na skargę, sporządzonej przez pełnomocnika wnioskodawczyni.