IV CNP 41/12

Sygn. akt IV CNP 41/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 maja 2010 r., w sprawie z powództwa J. B. przeciwko Gminie S., Skarbowi Państwa - Ministrowi Spraw Wewnętrznych (poprzednio Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji), Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (poprzednio Ministrowi Infrastruktury), Wojewodzie P., Staroście S. i Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2012 r., odrzuca skargę oraz zasądza od skarżącego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 maja 2010 r. oraz pkt 1 wyroku Sądu Rejonowego z dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazał jedynie, że kwota 2000 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, nie przedstawił jednak uzasadnienia odpowiadającego powyższym wymaganiom. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c.