Sygn. akt III ZS 5/09
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
SSN Andrzej Wróbel
Protokolant Halina Kurek
w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości
na uchwałę Walnego Zgromadzenia Komorników Izby Komorniczej w B. z dnia 26
marca 2009 r. , po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2010 r.
uchyla zaskarżoną uchwałę.
Uzasadnienie
Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jednolity tekst: Dz.U. z
2006 r. Nr 167, poz. 1191 ze zm.), złożył do Sądu Najwyższego wniosek o
uchylenie uchwały z dnia 26 marca 2009 r., nr 3/09 XVII Walnego Zgromadzenia
Komorników Sądowych Izby Komorniczej w B.
Zaskarżoną uchwałą Walne Zgromadzenie „ustaliło zastępstwa komorników
Izby Komorniczej w B. na wypadek, niemożności pełnienia obowiązków z powodu
2
przeszkód prawnych i faktycznych”. Ustalenie to polegało na wyznaczeniu dla
każdego komornika jego zastępcy, będącego komornikiem lub asesorem
komorniczym. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości zaskarżona uchwała narusza art.
27 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym zastępcę komornika wyznacza prezes sądu
apelacyjnego na wniosek rady izby komorniczej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Ministra Sprawiedliwości o uchylenie zaskarżonej uchwały jest
oczywiście uzasadniony. Wyłączna kompetencja prezesa sądu apelacyjnego do
wyznaczania – na wniosek rady właściwej izby komorniczej – zastępcy komornika
jest jednoznacznie określona w art. 27 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i
egzekucji. Samorząd komorniczy powstaje i funkcjonuje na podstawie art. 17
Konstytucji oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Kompetencje
walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej wymienia art. 89 tej ustawy,
nie ma wśród nich wyznaczania zastępców komorników. Natomiast powołany w
zaskarżonej uchwale jako podstawa jej podjęcia art. 90 ust. 1 wskazanej ustawy nie
określa kompetencji walnego zgromadzenia komorników izby i oczywiście nie może
być podstawą działania. Stanowi one jedynie, że decyzje walnego zgromadzenia
komorników izby komorniczej zapadają w formie uchwał.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
