III SO/Gd 19/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie Burmistrzowi Dzierzgonia grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Dzierzgonia grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; 2. zasądzić od Burmistrza Dzierzgonia na rzecz J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

J. M. złożył w dniu 17 grudnia 2023 r. wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Dzierzgonia grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Wnioskodawca wskazał, że skargę do sądu złożył za pośrednictwem organu w dniu 11 listopada 2023 r. Pomimo upływu ustawowego terminu 15 dni skarga nie została przekazana do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że pismem z dnia 27 listopada 2023 r. udzielił odpowiedzi na wniosek J. M. o udzielenie informacji publicznej. Wobec uznania w ten sposób skargi, organ uznał za bezprzedmiotowe przekazywanie skargi do rozpatrzenia przez WSA w Gdańsku.

W dniu 29 grudnia 2023 r. do tutejszego Sądu wpłynęła wysłana przez Burmistrza Dzierzgonia skarga J. M. na bezczynność organu w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Gd 2/24.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - dalej jako: "u.d.i.p.") nakazuje, by do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosować przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do obowiązku nadesłania skargi i akt w ustawowym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika natomiast, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia niedochowania przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na przyczynę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 231/14).

W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Dzierzgonia otrzymał skargę w dniu 11 listopada 2023 r. Skarga ta, bez względu na zajęte przez organ stanowisko powinna zostać przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę nie później niż w dniu 28 listopada 2023 r. (uwzględniając, że 11 i 12 listopada były dniami ustawowo wolnymi od pracy). Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią i korespondencją dotyczącą sprawy przekazana przez Burmistrza wpłynęła do Sądu w dniu 29 grudnia 2023 r. Zatem przedmiotowa skarga została przekazana do sądu w 1 miesiąc po upływie ustawowego terminu.

W sprawie ziściły się zatem przesłanki wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, przedmiotowa grzywna ma bowiem nie tylko charakter dyscyplinujący ale także represyjny i prewencyjny.

Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł, Sąd zważył, że z nadesłanych przez organ wyjaśnień wynika, że udzielając odpowiedzi na wniosek J. M. o udostępnienie informacji publicznej był on przekonany, że odpowiedź ta zamyka sprawę i nie jest on zobowiązany do przesyłania skargi sądowi administracyjnemu.

Należy podkreślić, że ocena ta była całkowicie nietrafna, lecz biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, a mianowicie udzielenie odpowiedzi na wniosek, brak istotnych przejawów złej woli po stronie organu oraz stosunkowo niewielkie opóźnienie w wykonaniu obowiązku przesłania skargi sądowi uznać należało wymierzenie grzywny w orzeczonej w sentencji wysokości za właściwą sankcję, związaną z niedochowaniem przez organ obowiązku nadesłania skargi wraz z aktami administracyjnymi w określonym terminie. Uznać należy, że kwota 300 zł jest adekwatna do stopnia zawinienia obciążonego nią podmiotu oraz zapewni, iż organ dołoży w przyszłości należytej staranności, by terminowo wywiązywać się z obowiązków wynikających z p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania, z uwagi na uwzględnienie wniosku, Sąd orzekł na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 200 p.p.s.a.

Powołane wyżej orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).