III SAB/Gl 23/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w T. w przedmiocie postępowania skargowo-wnioskowego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w T. w przedmiocie postępowania skargowo-wnioskowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w T.. Jednakże z akt sprawy wynikało, że organ nie prowadził postępowania w przedmiocie, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego w zakresie badania bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania. W konsekwencji powyższego Sąd uznał, że skarga z [...] r. odnosi się do postępowania skargowego w rozumieniu art. 227 K.p.a., gdyż zarzucana organowi bezczynność dotyczyła złożonej w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - zwanej dalej w skrócie K.p.a.) skargi na działanie funkcjonariuszy Policji.

Tymczasem właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów wymienionych w art. 227 K.p.a. wnoszonych na podstawie przepisów działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następnych K.p.a. stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. m.in. postanowienia NSA z 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09, 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1899/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skargi na bezczynność organów administracji sąd administracyjny rozpoznaje jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy p.p.s.a. Wniesienie tego typu skarg jest zatem dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności, do której był zobowiązany. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała jednak miejsca, albowiem organ nie wydał w stosunku do skarżącego żadnych decyzji czy postanowień, ani też nie prowadził postępowania w przedmiocie, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego w zakresie badania bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania. W związku z powyższym wniesiona przez skarżącego skarga na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w T. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. Dotyczyła bowiem sprawy, która nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.