L. sp. z o.o. w E. (dalej strona skarżąca, Spółka) zastępowana przez adwokata B. M., pismem z 9 sierpnia 2021 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 23 lipca 2021 r. (nr 0201-IOA-4246.215.2021) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 2 września 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z 2 września 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1440 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 października 2021 r.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik Spółki pismem z dnia 21 października 2021 r. poinformował, że został ustanowiony z urzędu tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym przez Okręgową Radę Adwokacką i poinformowany o tym fakcie przez Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we Wrocławiu w dniu 18 marca 2021 r. Wskazał, że jako tymczasowy pełnomocnik szczególny nie ma kontaktu ze stroną skarżącą i nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego. Pełnomocnik do pisma dołączył jedynie pismo Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we Wrocławiu z 18 marca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W myśl natomiast art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca spółka w chwili wniesienia skargi nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania, a skarga została wniesiona przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką na wniosek Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu złożony na podstawie art. 138n § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. – dalej "O.p.").
Podkreślenia wymaga, że w przypadku pełnomocnictwa szczególnego, zakres umocowania zostaje ograniczony przez wskazanie sprawy, w której ma działać pełnomocnik (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, Ordynacja podatkowa. Komentarz praktyczny. Gdańsk 2017, s. 742). Tym samym nie rozciąga się ono na postępowanie sądowoadministracyjne, które reguluje procedura odrębna w stosunku do postępowania podatkowego. Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że dla potrzeb postępowania sądowoadministracyjnego każdorazowo konieczne jest przedłożenie odrębnego pełnomocnictwa, które stanowi część akt sądowych niezależnie od dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego. Postępowanie przed sądem administracyjnym, pomimo iż zapoczątkowane jest wniesieniem skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt, w żadnym wypadku nie może być traktowane jako dalszy ciąg postępowania przed tym organem. Przepisy cytowanej ustawy stanowią podstawę dla dokonywania przez sądy kontroli działalności administracji publicznej, dlatego nie może być tutaj mowy o jakiejkolwiek ciągłości pomiędzy jednym a drugim postępowaniem (por. wyrok z dnia 20 grudnia 2006 r. I FSK 1226/06).
Regulacje zawarte w art. 138e § 1 O.p. oraz art. 138m § 1 O.p. w myśl, których – "w przypadku niemożności wszczęcia postępowania lub prowadzenia postępowania wobec osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej z powodu braku powołanych do tego organów lub niemożności ustalenia adresu siedziby, miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania osób upoważnionych do reprezentowania jej spraw, organ podatkowy wyznacza dla tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej tymczasowego pełnomocnika szczególnego upoważnionego do działania do czasu wyznaczenia kuratora przez sąd" – wskazują jednoznacznie, że zakres umocowania tymczasowego pełnomocnika szczególnego ograniczony jest do działania przed organem podatkowym. Z przepisu art. 138m § 1 O.p. wynika uprawnienie do działania na rzecz reprezentowanej strony do czasu wyznaczenia przez sąd rejestrowy kuratora i jeśli kurator zostanie wyznaczony przed zakończeniem postępowania przed organem podatkowym, to uprawnienie pełnomocnika szczególnego do reprezentacji strony wygasa. Powyższa argumentacja została zaprezentowana w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt I GSK 942/17, którą Sąd podziela w całości.
Mając powyższe na względzie należało uznać, że tymczasowy pełnomocnik szczególny (ustanowiony na etapie postępowania podatkowego) nie posiadał umocowania do złożenia skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie legitymował się skutecznie udzielonym pełnomocnictwem. Do przedmiotowej skargi nie zostało bowiem załączone pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu spółki przed sądem administracyjnym, a wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi adwokat, nie przedstawił w wyznaczonym terminie skutecznie udzielonego pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z 23 września 2020 r. sygn. akt I FZ 188/20, postanowienie WSA w Krakowie z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 804/20, postanowienie WSA w Bydgoszczy z 19 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 335/21, postanowienie WSA w Rzeszowie z 11 października 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 682/21, postanowienie WSA w Warszawie z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1227/21, dostępne CBOSA). Adwokat, pomimo wezwania, nie dołączył również odpisu z KRS Spółki oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
W takim stanie rzeczy, skoro obowiązujące przepisy nie umocowują tymczasowego pełnomocnika szczególnego do złożenia skargi, a pełnomocnik nie wykazał umocowania do działania w imieniu strony skarżącej i nie uiścił wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.