III SA/Wr 408/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2022 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z 29 marca 2022 r. strona skarżąca D. P.(dalej jako: strona skarżąca) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2022 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Pismem z 4 kwietnia 2022 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia albowiem pismem z 23 marca 2022 r. Starosta D. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy stronie skarżącej w związku z nieprzedstawieniem przez niego orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdu.

W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że przedłożyła zaświadczenie od lekarza neurologa, pod którego stałą opieką pozostaje, o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem z automatyczną skrzynią biegów (a wyłącznie takim pojazdem skarżący się porusza). Decyzję o skierowaniu go na badania psychotechniczne zaskarżył i oczekuje obecnie na rozstrzygnięcie Sądu w tej sprawie.

Kolejno strona skarżąca wyjaśniła, że na ul. W. w B., gdzie mieszka, jest tylko osobny budynek, w którym mieści się małe biuro przedsiębiorstwa – Kopalnia P. C. w N. R. – S. (gabinet strony skarżącej i pokój księgowej). Natomiast kamieniołom, gdzie wydobywa się piaskowiec i zakład przeróbczy znajduje się w innej miejscowości – N. R. – S.. Zdaniem strony skarżącej nie ma takiej możliwości, aby z B. do S. dojechać komunikacją zbiorową (chyba, że z B. do D. autobusem ZKM, na piechotę na dworzec PKP, koleją z D. do K., na piechotę z dworca PKP do dworca PKS w K., autobusem do N.R. a następnie autobusem z N. R. do S. lub pieszo 7 km). Stan zdrowia strony skarżącej (po dwóch udarach i z częściowym niedowładem prawostronnym) absolutnie wyklucza tego typu rozwiązanie. Strona skarżąca wskazała, że zatrzymanie prawa jazdy równa się utracie możliwości prowadzenia jego przedsiębiorstwa i ogromnej stracie finansowej. Skutki zatrzymania prawa jazdy mogą być zatem wybitnie trudne do odwrócenia, a nadto spowodują dotkliwą stratę finansową w majątku skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, że w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).

Na wstępie należy podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że przedłożyła zaświadczenie od lekarza neurologa o braku przeciwwskazań do kierowania przez niego pojazdem z automatyczną skrzynią biegów.

W dalszej części wniosku strona skarżąca podnosi, że zatrzymanie prawa jazdy równa się utracie możliwości prowadzenia przedsiębiorstwa i ogromnej stracie finansowej oraz, że skutki zatrzymania prawa jazdy mogą być trudne do odwrócenia, a nadto spowodują dotkliwą stratę finansową w majątku skarżącego.

Sąd zwraca uwagę, że bezpośrednią konsekwencją zaskarżonej decyzji nie jest cofnięcie posiadanych uprawnień, a jedynie konieczność poddania się badaniu lekarskiemu.

Orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii możliwości wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami jest jednolite i uznaje, że decyzja taka nie wywołuje ani trudnych do odwrócenia skutków, ani nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem w sposób bezpośredni nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami. To z ewentualną, a więc wciąż hipotetyczną, decyzją o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami można wiązać skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 98/20). W tym kontekście należy również stwierdzić, że sam skarżący w uzasadnieniu wniosku opisuje skutki związane z zatrzymaniem prawa jazdy, nie zaś skutki skierowania go na badania lekarskie.

Odnosząc się z kolei do argumentu skarżącego związanego z posiadaniem przez niego zaświadczenia wydanego przez lekarza neurologa o braku przeciwwskazań do kierowania przez niego pojazdem, należy podkreślić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Nawet ewentualne zaistnienie znacznego prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu nie jest przesłanką podlegającą ocenie w ramach rozpoznania wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.