III SA/Po 502/20

Dnia 02 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Szymon Widłak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 marca 2021 roku sprawy ze skargi Spółki A w L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek oddala skargę

I.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej także: "ZUS", "Zakład") Oddział w R. decyzją z [...] czerwca 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 2, 3 oraz art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 266 ze zm., dalej: "u.s.u.s."), odmówił Spółce A. z siedzibą w L. (dalej: "strona", "spółka") umorzenia należności z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek w łącznej kwocie [...]zł, w tym: a) ubezpieczenia społeczne w łącznej kwocie [...]zł, w tym z tytułu: - składek za okres 06-09/2013, 09/2013-03/2017, 09/2017, 12/2017 w kwocie [...]zł, - odsetek liczonych na [...] października 2018 r. przypadających od ww. składek w kwocie [...]zł, - odsetek w kwocie [...]zł liczonych na [...] października 2018 r. przypadających od składek w części finansowanej przez ubezpieczonych za okres 06-09/2013, 11/2013-03/2017, [...], [...] w kwocie [...]zł, - kosztów upomnienia w kwocie [...]zł; b) ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie [...]zł, w tym z tytułu: - odsetek w kwocie [...]zł liczonych na [...] października 2018 r. przypadających od składek w części finansowanej przez ubezpieczonych za okres 06/2013, 08-09/2013, 11/2013-03/2017, 09/2017, 12/2017 w kwocie [...]zł, - kosztów upomnienia w kwocie [...]zł; c) Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w łącznej kwocie [...]zł, w tym z tytułu: - składek za okres 08-09/2013, 02-03/2014, 05/2014-03/2017, 09/2017, 12/2017 w kwocie [...]zł, - odsetek liczonych na [...] października 2018 r. przypadających od ww. składek w kwocie [...]zł, - kosztów upomnienia w kwocie [...]zł.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym.

II.

Spółka wystąpiła [...] października 2018 r. z wnioskiem o umorzenie zadłużenia z tytułu składek. W uzasadnieniu wskazała, że [...] czerwca 2016 r. miał miejsce pożar, w wyniku którego spłonęły budynki produkcyjne i magazynowe, znajdujące się tam maszyny, surowce do produkcji, opakowania i produkty gotowe. Jej zakład pozbawiony został możliwości produkcyjnych, zmuszony został do pokrycia kosztów rozbiórek. Tym samym utracił możliwość spłaty zaległych składek oraz bieżących związanych z zatrudnieniem pracowników przy likwidacji skutków pożaru. Spółka znajduje się w trakcie postępowania układowego z wierzycielami i nie posiada środków na spłatę zaległości.

ZUS [...] Oddział w Ł. decyzją z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], odmówił spółce umorzenia należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika w łącznej kwocie [...]zł.

Na skutek złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Sąd zwrócił uwagę, że organ wskazał, iż skarżąca zatrudnia [...] osób, jednak nie zostało wskazane, w jaki sposób organ ustalił tę okoliczność – informacja taka pojawia się dopiero w piśmie z [...] maja 2019 r. stanowiącym wewnętrzną korespondencję organu w odpowiedzi na złożoną skargę. Ponadto, organ wskazał, że skarżąca znajduje się w posiadaniu licznych ruchomości, w tym – jak wskazała skarżąca w skardze – spalonych i zlicytowanych na rzecz ZUS. Ponownie w ww. piśmie organ stwierdza, że oparł się o dane z CEPiK oraz Bazy Danych Ksiąg Wieczystych, a skarżąca nie poinformowała o ruchomościach, które uległy zniszczeniu. Sąd wskazał, że organ ponownie nie wykazał jasno źródła pochodzenia danych, a także, że trudno oczekiwać od strony, by po zaznaczeniu rubryki "nie posiadam" w podkategorii "maszyny, urządzenia, środki transportu" (lub ew. pozostałych) wypisywała ruchomości, których nie posiada, bowiem uległy zniszczeniu. Przede wszystkim należy jednak w ocenie Sądu wskazać, że organ ani w piśmie z [...] maja 2019 r., ani w żadnym innym dokumencie znajdującym się w aktach, w tym w odpowiedzi na skargę – nie odniósł się do wymienionych w decyzji ruchomości, które, jak zaznaczyła skarżąca – zostały zlicytowane na rzecz organu [...] lutego 2016 r.

W dalszej kolejności Sąd zauważył, że organ nie odniósł się również do znajdującej się w aktach decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] kwietnia 2018 r., umarzającej 50% zaległego podatku od nieruchomości oraz odsetki, a także rozkładającej na raty zapłatę pozostałej części zaległości w podatku od nieruchomości i odsetek. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że strata powstała wskutek pożaru w znaczny sposób wpłynęła na działalność zakładu, bowiem spółka zaprzestała dotychczasowej działalności polegającej na produkcji żywności i ograniczyła ją do rozbiórki i sprzedaży złomu, co nie pozostaje bez wpływu na sytuację finansową.

Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Należy zauważyć, ze organ wskazując, że naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy nie stwierdzili braku majątku, z którego można przeprowadzić egzekucję przyjąć trzeba, że nie można uznać, by w przypadku strony spełnione zostały przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 3, 5 i 6 u.s.u.s. Jak jednak wskazuje się w orzecznictwie, z treści art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s ("całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi, gdy jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne") wynika, że to ZUS ma obowiązek samodzielnie ocenić przesłankę całkowitej nieściągalności w nim opisaną, porównując spodziewane koszty egzekucji (obliczane w części w proporcji do egzekwowanych kwot) z posiadanymi informacjami o nadającym się do egzekucji majątku. Dokonując powyższej samodzielnej oceny organ winien mieć na uwadze, czy majątek zobowiązanego nadaje się w ogóle do egzekucji.

W ocenie Sądu ustalenia poczynione przez organ odnośnie stanu faktycznego sprawy w zakresie w jakim obligują do tego powołane powyżej przepisy należało uznać za niewystarczające. Sąd uznał, za zasadny zarzut naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "K.p.a."), wobec niepełnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych zobowiązanej spółki.

Na marginesie Sąd wskazał, że organ zasadnie nie zastosował art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365, dalej: "rozporządzenie"), bowiem przepisy te mają zastosowanie do ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia. W niniejszej sprawie spółka wniosła o umorzenie należności z tytułu składek, które zobowiązana była uiszczać jako ich płatnik, lecz nie występowała jednocześnie jako ubezpieczona (były to składki za pracowników). Wyraźne brzmienie powołanego przepisu wskazuje na to, że nie ma on zastosowania do tego rodzaju należności.

III.

Zakład pismem z [...] grudnia 2019 r., wskazując na prawomocny wyrok WSA w Poznaniu uchylający decyzję z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], zwrócił się do strony o przedłożenie aktualnego oświadczenia o wysokości otrzymanej pomocy de minimis i aktualnego formularza przedstawianego przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Jeśli sytuacja materialna spółki od dnia złożenia ostatniego oświadczenia o stanie majątkowym uległa zmianie Zakład zwrócił się także o przedstawienie aktualnego oświadczenia o stanie majątkowym osoby prawnej. W piśmie wskazano ponadto na zasadność przedłożenia bilansu i rachunku zysków i strat za rok 2018 oraz trzy kwartały roku 2019.

Natomiast pismem z [...] lutego 2020 r. ZUS zwrócił się do strony o przedłożenie następujących dokumentów: 1) dokumentów finansowych za 2019 rok oraz jeśli to możliwe za styczeń 2020 roku, 2) szczegółowego wykazu środków trwałych spółki, obejmującego m.in.: grunty własne, budynki i budowle, urządzenia techniczne i maszyny oraz środki transportu, 3) propozycji układowych, które spółka przedłożyła w sądzie.

ZUS odmawiając – w decyzji z [...] czerwca 2020 r., nr [...] – umorzenia należności z tytułu składek, powołując się na przeprowadzoną analizę dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, wskazał, że spółka prowadzi działalność od [...] grudnia 1998 r. w zakresie wytwarzania gotowych posiłków i dań. Wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi [...] zł (aport [...] zł). W dniu [...] września 2016 r. Sąd Rejonowy w P. wszczął postępowanie restrukturyzacyjne wobec spółki. Wyznaczono nadzorcę sądowego, który wyraził zgodę na złożenie wniosku o umorzenie składek wobec ZUS. Spółka w całym okresie prowadzenia działalności zatrudniała pracowników – zgodnie z raportami DRA (baza KSI ZUS) ich liczba wahała się od kilku do kilkudziesięciu. Za okres 08/2019 ich liczba wynosiła [...], natomiast od 09/2019 do 04/2020 wynosi [...].

Zgodnie z protokołem przesłuchania strony – Prezesa Zarządu – z [...] lutego 2020 r. spółka aktualnie prowadzi działalność polegającą na montażu systemów samopodgrzewania żywności w oparciu o zakupione towary. Podstawowej działalności nie może prowadzić, gdyż hala produkcyjna i maszyny do produkcji zostały spalone, a 90% załogi zwolnione. Oświadczono, że spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Prezes Zarządu wskazał, że nie wie jaka jest dokładna miesięczna sprzedaż z tytułu produkcji – określił ją w wysokości ok. [...] zł. Wskazano głównych odbiorców produktów spółki. Część produkcji spółka eksportuje. Spółka prowadzi także rozmowy z innymi odbiorcami. Prezes Zarządu nadmienił, że po pożarze sąd w ramach postępowania restrukturyzacyjnego wydał postanowienie o zabezpieczeniu odszkodowania w kwocie [...]zł, z tego względu wpłacono odszkodowanie na rachunek depozytowy sądu.

Spółka znajduje się w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Główni wierzyciele to banki, ZUS i podmioty prywatne. Wskazując na rodzaj podjętych działań uzdrawiających gospodarkę finansową spółka poinformowała o redukcji zatrudnienia, wprowadzeniu innowacyjnych technologii dań samopodgrzewających. Jako prognozę wyjścia z kryzysu wskazano odbudowę zakładu z ewentualnych środków z ubezpieczenia, jak również wznowienie umów przerwanych wskutek pożaru. W dniu [...] kwietnia 2018 r. zostało wydane postanowienie o umorzeniu postępowania układowego. Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w P. uchylił zaskarżone postanowienie uznając zażalenie za uzasadnione, jednak z innych przyczyn niż w nim wskazano. W postępowaniu zażaleniowym ujawniły się nowe okoliczności dotyczące sytuacji dłużnika. Pismem z [...] października 2018 r. nadzorca sądowy poinformował, że [...] października 2018 r. zostało wypłacone przez ubezpieczyciela majątku dłużnika na rachunek nadzorcy sądowego prowadzony dla dłużnika odszkodowanie za podpalenie zakładu dłużnika w kwocie [...]zł, wobec czego aktualna wysokość środków finansowych zgromadzonych przez nadzorcę wynosi [...] zł. Przyjmując, że wszystkie zgłoszone wierzytelności, bez uwzględnienia wierzytelności prezesa zarządu dłużnika i jego małżonki, wynoszą [...] zł, dłużnik posiada 49% środków na spłatę wierzycieli. Kolejnym pismem z [...] października 2018 r. nadzorca sądowy poinformował, że dłużnik oświadczył, iż nie posiada żadnych bieżących zaległości do uregulowania oraz, że uiszcza swoje aktualne zobowiązania. W dniu [...] lutego 2019 r. Sąd Rejonowy P. [...] wyznaczył termin [...] marca na uaktualnienie propozycji układowych.

W spisie wierzycieli zostały uwzględnione należności z tytułu składek na FUS za okres od 06/2013 do 09/2013, od 11/2013 do 09/2016 w części finansowanej przez płatnika, na FUZ za okres 06/2013, od 08/2013 do 09/2013, od 11/2013 do 09/2016, na FP i FGŚP za okres od 08/2013 do 09/2013, od 02/2014 do 03/2014, od 05/2014 do 09/2016 w łącznej kwocie [...]zł.

W dniu [...] marca 2019 r. spółka przedłożyła propozycje układowe. Masa upadłości została zasilona przez wypłatę części odszkodowania z tytułu ubezpieczenia majątku dłużnika. Wypłata pozostałej części odszkodowania jest bliżej nieznana. Jeżeli nastąpiłaby w trakcie wykonania układu, to propozycje układowe zostaną zaktualizowane. Przy założeniu, że główni wierzyciele wyrażą zgodę na konwersję wierzytelności na udziały, wierzytelności pozostałych wierzycieli objętych układem wynoszą [...] zł. Dłużnik zdecydował się na zaproponowanie kombinacji czterech sposobów (odroczenie wykonania zobowiązań, rozłożenie spłaty na raty, zmniejszenie sumy długów oraz konwersja na udziały).

W protokole przesłuchania z [...] lutego 2020 r. Prezes Zarządu wskazał, że w sprawie postępowania restrukturyzacyjnego spółka aktualnie czeka na zwołanie walnego zgromadzenia wierzycieli.

Do akt sprawy przedłożono także decyzję Prezydenta Miasta L. z [...] kwietnia 2018 r., nr [...], zgodnie z którą spółce umorzono 50% zaległego podatku od nieruchomości oraz odsetek za zwłokę, resztę zadłużenia (50% wraz z odsetkami) rozłożono na 36 rat. W uzasadnieniu wskazano na trudną sytuację finansową firmy po pożarze z czerwca 2016 roku, w związku z którym spółka nie otrzymała żadnego odszkodowania – aktualnie odszkodowanie zostało częściowo wypłacone. Powołano się na przesłankę ważnego interesu podatnika.

Z dokumentacji rozliczeniowej spółki dołączonej do akt sprawy wynika, że: - w [...] wysokość rzeczowych aktywów trwałych wyniosła [...] zł (grunty własne [...] zł, budynki i budowle [...] zł, urządzenia techniczne i maszyny [...] zł), przychody ze sprzedaży [...] zł, zysk/ strata ze sprzedaży wyniosła - [...] zł, zysk/ strata netto wyniosła - [...] zł; - w [...] wysokość rzeczowych aktywów trwałych wyniosła [...] zł, przychody ze sprzedaży [...] zł, zysk/ strata ze sprzedaży wyniosła - [...] zł, zysk/ strata netto wyniosła - [...] zł; - w [...] wysokość rzeczowych aktywów trwałych wyniosła [...] zł, przychody ze sprzedaży [...] zł, zysk/ strata netto ze sprzedaży wyniosła - [...] zł, zysk/ strata netto wyniosła [...] zł.

Z oświadczenia o stanie majątkowym osoby prawnej z [...] stycznia 2020 r. wynika, że strona jest właścicielem nieruchomości zabudowanej o powierzchni [...] m2. W oświadczeniu wskazano, że strona nie posiada majątku ruchomego, wierzytelności. Zakład wskazał, że ustalenia na podstawie bazy CBDKW potwierdziły powyższe dane. Na nieruchomości figuruje zabezpieczenie na rzecz ZUS dokonane [...] września 2014 r., [...] lutego 2015 r., [...] grudnia 2015 r. oraz [...] sierpnia 2016 r. Na nieruchomości widnieje także zabezpieczenie na rzecz innych wierzycieli.

Zgodnie z bazą CEP na spółkę figurują: - autoklaw WAA 22, - zmywarka do puszek COBO 1606 typ 178, - pakowaczka do produkcji pasztetów w opakowaniu aluminiowym, - samochód ciężarowy [...] z 2000 r., - samochód ciężarowy [...] z 1989 r. W skardze z [...] kwietnia 2019 r. spółka oświadczyła, że: - autoklaw WAA 22, kwota zabezpieczenia [...] zł uległ spaleniu, a dokładnie spaleniu uległ system sterowania i kontroli, pozostał zadymiony korpus o wartości złomu, - autoklaw WAA 22, kwota zabezpieczenia [...] zł, uległ spaleniu całkowicie [...] czerwca 2016 r., - zmywarka do puszek COBO 1606 typ 178 No DORDRE 766, kwota zabezpieczenia [...] zł, została skutecznie zlicytowana na rzecz ZUS [...] czerwca 2016 r., - zmywarka do puszek COBO 1606 typ 178 No DORDRE 766, kwota zabezpieczenia [...] zł, skuteczna licytacja na rzecz ZUS [...] czerwca 2016 r., - pakowaczka do produkcji pasztetów w opakowaniu aluminiowym, kwota zabezpieczenia [...] zł, uległa spaleniu całkowicie [...] czerwca 2016 r., - pakowaczka do produkcji pasztetów w opakowania aluminiowe, kwota zabezpieczenia [...] zł, skuteczna licytacja na rzecz ZUS [...] czerwca 2016 r., - samochód ciężarowy [...], rok produkcji 2000, brak zabezpieczenia, spalony [...] grudnia 2015 r. Z analizy protokołów – jak wskazał Zakład – wynika, że [...] czerwca 2016 r. odbyła się sprzedaż na pierwszej licytacji wyszczególnionych tam ruchomości. Zgodnie z potwierdzeniem przekazania terenu, obiektu lub mienia objętego działaniami ratowniczymi z [...] grudnia 2015 r. spaleniu uległ m.in. wskazany powyżej samochód [...] z 2000 r.

W protokole przesłuchania Prezes Zarządu poinformował, że spółka posiada: - grunty o powierzchni [...] m2, - budynki i budowle, które uległy spaleniu, spalona została w całości hala produkcyjna o powierzchni [...] m2, natomiast budynek administracyjny jest aktualnie użytkowany jako produkcyjny, - maszyny i urządzenia – nie posiada, spółka korzysta z użyczonych maszyn i urządzeń, na których użyczenie nie posiada żadnych umów pisemnych, na podstawie umowy ustnej spółka korzysta z maszyny – zamykarki do puszek. Prezes Zarządu wskazał, że spółka posiada aktywa w postaci materiałów do produkcji, opakowania i wyroby gotowe, które szacuje na wartość ok. [...] zł. Ponadto, spółka posiada inne aktywa w postaci depozytu sądowego na przeprowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego w wysokości ok. [...] mln złotych. Spółka posiada również roszczenie wobec kancelarii komorniczej z tytułu nierozliczonych [...] zł, pobranych w ramach licytacji jej majątku.

Jak podał ZUS wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne, które nie zostało zakończone. Należności objęte wnioskiem nie uległy przedawnieniu.

W związku z tym, że spółka posiada status przedsiębiorcy Zakład dokonał analizy wniosku pod kątem wystąpienia przesłanek wynikających z art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W ocenie Zakładu spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki stąd wynikające ponieważ: - należności z tytułu składek stanowią środki publiczne w rozumieniu ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 869 ze zm.), - umorzenie następuje w odniesieniu do indywidualnie oznaczonego podmiotu, a decyzja w sprawie przyznania pomocy zależy od ZUS, - przedsiębiorca otrzymałby pomoc, której nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych, - udzielony przez ZUS środek może zakłócić lub grozić zakłóceniem konkurencji oraz może wpływać negatywnie na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Udzielenie pomocy de minimis jest możliwe wówczas, gdy łączna wartość pomocy dla jednego beneficjenta nie przekracza równowartości 200 tys. euro w okresie 3 lat budżetowych. Z akt sprawy wynika, jak wskazał ZUS, że wniesiono o umorzenie należności w ramach pomocy de minimis, zaś ewentualna pomoc nie przekroczyłaby ustalonego pułapu. Ewentualne umorzenie należności, jak stwierdził organ, mogłoby zatem stanowić pomoc de minimis.

Zakład stwierdził, że umorzenie należności z tytułu składek za pracowników w części finansowanej przez płatnika składek może nastąpić wyłącznie w przypadku ich całkowitej nieściągalności w oparciu o art. 28 ust. 3 u.s.u.s. W ocenie organu rentowego analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie wykazała jednak okoliczności, które skutkowałyby umorzeniem należności na podstawie powyższych przesłanek. Uniemożliwia to pozytywne rozstrzygnięcie wniosku.

Zdaniem ZUS z przyczyn oczywistych nie ma zastosowania art. 28 ust. 3 pkt 1 u.s.u.s. W stosunku do spółki nie było prowadzone postępowanie upadłościowe ani likwidacyjne – brak wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym. W związku z tym przesłanki, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2, 4 i 4b, nie zachodzą. Zobowiązanie strony znacznie przekracza kwotę kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem nie zachodzi również okoliczność określona w art. 28 ust. 3 pkt 4a u.s.u.s.

Nie nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przez spółkę. Z działalności w latach 2016-2019 spółka wykazuje stratę, jednak dla oceny możliwości płatniczych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą istotny jest nie dochód, a osiągnięty przychód z tej działalności. Strata wynikająca z zeznań podatkowych i bilansu jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. Zakład podkreślił przy tym, że na sytuację finansową nie składają się jedynie środki pieniężne, ale również posiadany majątek. Spółka jest właścicielem nieruchomości, która może stanowić źródło pozyskania środków na spłatę zadłużenia. Posiada również inne zobowiązania finansowe. Odstąpienie od powszechnego obowiązku regulowania należności publicznoprawnym przez umorzenie należności z tytułu składek jest możliwe jedynie w sytuacji jednoznacznego stwierdzenia, że dłużnik nie będzie miał możliwości spłaty zaległości. Zakład nie może rezygnować z możliwości wyegzekwowania należności, dając tym samym możliwość zaspokojenia zobowiązań innych wierzycieli.

Wobec spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, które nie zostało zakończone. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zostały zastosowane środki egzekucyjne polegające na zajęciu rachunku bankowego, zajęciu wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku, zajęciu wierzytelności z tytułu należnego odszkodowania. W stosunku do zajętego rachunku bankowego, zajętej wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku i zajętej wierzytelności z tytułu odszkodowania nastąpił zbieg egzekucji z komornikiem sądowym. Zastosowane środki egzekucyjne na chwilę obecną są bezskuteczne. Komornik sądowy postanowieniem z [...] lutego 2019 r. umorzył postępowanie egzekucyjne, gdyż oczywistym było, że w postępowaniu tym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Aktualnie postępowanie egzekucyjne jest prowadzone. Przesłanki określonej w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. nie można identyfikować jedynie z samym faktem umorzenia postępowania egzekucyjnego. Do wypełnienia hipotezy powyższej normy dochodzi wtedy, gdy podjęta przez organ egzekucyjny czynność stwierdza brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję. W przypadku czynności w postaci postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydane w tym przedmiocie orzeczenie musi być orzeczeniem, które oprócz formalnego zakończenia postępowania egzekucyjnego stwierdza równocześnie brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję.

Dnia [...] marca 2019 r. spółka przedłożyła nowe propozycje układowe. Z uwagi na wdrożenie postępowania układowego Zakład zgłosił swoje wierzytelności do nadzorcy sądowego. Należności wobec Zakładu zostały uwzględnione w sprawie wierzycieli. Istnieje zatem możliwość ich odzyskania.

Dyrektor ZUS prowadzi postępowanie egzekucyjne, które nie zostało zakończone. Kwota objęta egzekucją to [...] zł. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Postępowanie egzekucyjne, które nadal jest w toku wyklucza zaistnienie przesłanki całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek. Dopóki postępowanie się toczy nie można definitywnie stwierdzić bezskuteczności egzekucji.

Nie nastąpiło definitywne stwierdzenie braku majątku, z którego można egzekwować należności z tytułu składek. Tym samym nie można przyjąć, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Ponadto w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego przez Dyrektora Oddziału ZUS z tytułu zajętej wierzytelności w miesiącach marzec i kwiecień 2020 r. została wyegzekwowana kwota w wysokości [...] zł. Zakład zauważył, że w przypadku stwierdzenia bezskuteczności egzekucji wobec spółki istnieje możliwość przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania na członków zarządu.

Na tej podstawie wykluczeniu podlegają w ocenie organu rentowego przesłanki, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 3, 5 i 6 u.s.u.s. Nieściągalność z tytułu składek związana jest generalnie z całkowitą, aktualną i przyszłą niemożnością skutecznego ich dochodzenia w postępowaniu egzekucyjnym oraz nieracjonalnością wszczęcia takiego postępowania.

Przepisem uwzględniającym okoliczności szczególne, umożliwiające umorzenie należności z tytułu składek, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności, jest art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Przepis ten nie ma jednak w sprawie zastosowania ze względu na rodzaj zaległości.

IV.

W skardze do tut. Sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, przez błędne zastosowanie art. 28 ust. 3 i niezastosowanie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. W uzasadnieniu podniosła, że z zaskarżonej decyzji wynika, iż spełnia ona wymogi do otrzymania pomocy de minimis. Z zebranego materiału dowodowego wynika wprost, że spółka ma postępowanie restrukturyzacyjne w toku, nie posiada środków na spłatę wszystkich zobowiązań, prowadzi działalność w stopniu dalece ograniczonym w porównaniu do działalności z przed pożaru. Uzyskanie pomocy de minimis ma na celu zrestrukturyzowanie firmy i prowadzenie działalności w sytuacji, gdy po przesłuchaniu Prezesa Zarządu dokonano zajęć u jej kontrahentów i to w toku postępowania restrukturyzacyjnego, z czego wynika, że ZUS nie chce pomóc spółce, która padła ofiarą przestępstwa, a przez podejmowane działania zmierza do doprowadzenia do jej upadłości i likwidacji. Jednocześnie spółka wniosła o udzielenie zabezpieczenia poprzez zawieszenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. i Dyrektora Oddziału ZUS w O. W..

ZUS, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Przy piśmie procesowym z [...] lutego 2021 r. skarżąca spółka przedstawiła dalszą argumentację w sprawie, podnosząc zwłaszcza, że znalazła się trudnej sytuacji finansowej z uwagi na poniesione straty materialne wynikające z nadzwyczajnego zdarzenia – pożaru będącego skutkiem podpalenia. Skarżąca powołała się także na wyrok WSA w Poznaniu z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, uchylający decyzję ZUS. W jej ocenie Zakład nie ustosunkował się do tego wyroku, a rozpoczął nowe postępowanie, którym objęto także sytuację przedsiębiorstwa w roku 2019 i pierwszych miesiącach roku 2020, wydając nową decyzję. Nie dość jednak, że ZUS odmawia umorzenia składek, to jednocześnie paraliżuje normalną działalność gospodarczą spółki. Prowadzone przez ten organ czynności egzekucyjne podważają wiarygodność skarżącej u jej odbiorców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać trzeba, że zgodnie z treścią art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnych w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Wobec aktualnej sytuacji epidemicznej zaistniały wskazane w tym przepisie podstawy do rozpoznania niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały uprzedzone celem umożliwienia zajęcia ewentualnych dalszych stanowisk w sprawie.

Przed przystąpieniem do rozważań merytorycznych stwierdzić jeszcze trzeba, że tut. Sąd nie ma możliwości – o co wnioskowała skarżąca spółka – udzielenia zabezpieczenia, które miałoby polegać na zawieszeniu prowadzonego wobec skarżącej postępowania egzekucyjnego. Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przewiduje środek ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. art. 61 § 3 P.p.s.a.), jednakże jego zastosowanie nie może wykraczać poza granice danej sprawy – którą w rozpatrywanym przypadku jest sprawa o umorzenie należności z tytułu składek w oparciu o art. 28 u.s.u.s. Żądanie spółki odnosiło się zatem do instytucji (zabezpieczenia), która nie jest przewidziana przepisani przywołanej ustawy procesowej.

Zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z [...] czerwca 2020 r., nr [...], nie narusza ani prawa materialnego, ani przepisów postępowania, w stopniu który zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. uzasadniałby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, na co zwraca uwagę także skarżąca, że w kontrolowanej sprawie orzekał już tut. Sąd, który prawomocnym wyrokiem z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, uchylił uprzednio wydaną przez Zakład decyzję z [...] kwietnia 2019 r., nr [...]. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Pomiędzy oceną prawną a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek, gdyż ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organu administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (por. wyrok NSA z 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I GSK 2395/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Celem wskazań jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonej decyzji i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Związanie sądu, w rozumieniu art. 153 P.p.s.a., oznacza, że nie możne on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach (por. wyrok NSA z 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2617/11, z 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, CBOSA). Sąd administracyjny po to wyraża swoją ocenę, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy zakres tej oceny nie był już przedmiotem rozpoznania (por. wyrok NSA z 15 lutego 2007 r., sygn. akt II FSK 274/06, CBOSA). Natomiast pominięcie przez sąd administracyjny związania oceną prawną w danej sprawie na mocy art. 153 P.p.s.a. stanowi naruszenie prawa, w szczególności zasady demokratycznego państwa prawnego zawartej w art. 2 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 21 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 153/09, CBOSA).

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, wyłączenie związania oceną prawną i jej konsekwencjami w postaci wskazań, co do dalszego postępowania, wyrażoną w orzeczeniu sądowym, może nastąpić tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w drodze skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 240/06, z 19 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 863/19, CBOSA).

Zarówno zatem tut. Sąd, jak i organ rentowy, rozpoznając sprawę związany został oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku tut. Sądu z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, o ile nie doszło do istotnej zmiany stanu faktycznego tej sprawy lub zmiany przepisów prawa. Myli się przy tym skarżąca twierdząc, że Zakład zignorował powyższy wyrok i wszczął nowe postępowanie administracyjne, o czym świadczyć ma – jak sugeruje – wzięcie pod uwagę przez organ okoliczności faktycznych mających miejsce w roku 2019 oraz 2020. Po pierwsze, z wezwań jakie wystosował Zakład do skarżącej spółki po rzeczonym wyroku wynika, że organ ten prowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, mając na celu z jednej strony realizację wskazań co do dalszego postępowania, jakie wynikły z wyroku tut. Sądu, z drugiej zaś strony, ustalenie aktualnej sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, że organ rentowy rozważając kwestię umorzenia należności z tytułu składek w oparciu o regulacje art. 28 u.s.u.s. powinien opierać się na sytuacji aktualnej na dzień orzekania. Po drugie, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika nie tylko to, że organ rentowy uwzględnił wyrok tut. Sądu z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, lecz także i to, że organ czyniąc ustalenia faktyczne oparł się na całokształcie materiału dowodowego, jaki zgromadzony zostały od wystąpienia przez skarżącą w dniu [...] października 2018 r. z wnioskiem do tego organu.

Przechodząc wobec tego do oceny realizacji przez Zakład art. 153 P.p.s.a. uznać trzeba, że organ przepisu tego nie naruszył. Z przywołanego już wielokrotnie wyroku tut. Sądu z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, wynika, że uprzednio organ ten dopuścił się istotnego uchybienia art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., przy czym Sąd uchybienie to odniósł do czterech kwestii – ilości pracowników zatrudnianych przez skarżącą, ruchomości jakie znajdują się w posiadaniu skarżącej, decyzji Prezydenta Miasta L. o umorzeniu i rozłożeniu na raty zaległości wynikających z podatku od nieruchomości oraz oceny zastosowania w sprawie przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że wszystkie te kwestie zostały przez organ rentowy wzięte pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy i należycie wyjaśnione z poszanowaniem wymogów wynikających z art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Organ rentowy poczynił wyczerpujące ustalenia faktyczne i wykazał je w zgodzie z art. 107 § 3 K.p.a. w uzasadnieniu decyzji – w powołaniu na dowody, na których się oparł – co do liczby zatrudnianych przez skarżącą pracowników, posiadanych przez nią ruchomości, z uwzględnieniem tych ruchomości, które zostały zlicytowane bądź uległy zniszczeniu w wyniku pożaru, jak również odniósł się do decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] kwietnia 2018 r., nr [...]. Względem zaś przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. Zakład poczynił nowe ustalenia faktyczne, które nie były znane tut. Sądowi przy wydaniu wyroku z 6 sierpnia 2019 r., a które jako istotne muszą być uwzględnione przy ocenie zaistnienia tej przesłanki, o czym będzie jeszcze mowa w dalszej części uzasadnienia.

Wskazania zresztą wymaga, że skarżąca na obecnym etapie nie kwestionuje już ustaleń faktycznych, a zmierza w istocie wyłącznie do podważenia oceny prawnej Zakładu, co sprowadza się do podniesienia przez nią zarzutu błędnego zastosowania przez organ art. 28 ust. 3 u.s.u.s. i nie zastosowania art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Podstawę prawną pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia upatruje ona przy tym zwłaszcza w ostatnio przywołanym przepisie i związanej z nim przesłanki ujętej w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Zauważyć wobec tego należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły regulacje art. 28 ust. 2 i ust. 3 u.s.u.s. Już w tym miejscu podkreślić trzeba, że organ rentowy słusznie uznał, iż nie mógł w sprawie skarżącej sięgnąć po rozwiązanie przewidziane w art. 28 ust. 3a u.s.u.s., a w konsekwencji także po przesłanki, jakie zostały określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 28 ust. 3b u.s.u.s. Kwestia ta została już przesądzona w prawomocnym wyroku tut. Sądu z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, gdzie wprost wskazano, że przepisy te mają zastosowanie do ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia. Jako że skarżąca spółka będąc płatnikiem nie występuje jednocześnie w roli ubezpieczonej (sprawa dotyczy składek za zatrudnionych pracowników) zastosowanie rzeczonych przepisów w sprawie okazało się niedopuszczalne. Bezzasadne jest zatem odwoływanie się przez skarżącą do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Stosownie do art. 28 ust. 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Całkowita nieściągalność, o której mowa w tym przepisie, o czym stanowi już art. 28 ust. 3 u.s.u.s., zachodzi, gdy:

1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie;

2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 498 ze zm.);

3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa;

4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;

4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;

4b) nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;

5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję;

6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Skarżąca spółka poza ogólnym zarzutem błędnego zastosowania w sprawie przez organ rentowy art. 28 ust. 3 u.s.u.s. nie precyzuje na czym konkretnie to błędne zastosowanie miałoby polegać, a zwłaszcza nie podaje, która z powyższych, enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę przesłanek świadczących o całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek miałaby w ocenie skarżącej zachodzić w jej przypadku. Nie budzi natomiast wątpliwości tut. Sądu prawidłowość przyjętej przez Zakład konstatacji, w świetle której na gruncie – obecnie już bezspornego – stanu faktycznego sprawy nie sposób uznać, aby zaistniała którakolwiek z przywołanych przesłanek. W przesłanki te nie wpisuje się pożar zakładu skarżącej i wynikające stąd ograniczenie prowadzonej działalności gospodarczej. Nie mieści się w nich także prowadzone wobec spółki postępowanie restrukturyzacyjne. Podkreślenia wymaga, że ani wystąpienie tych okoliczności, ani ich negatywne znaczenie dla skarżącej, nie były przez Zakład kwestionowane, jednakże w świetle art. 7 Konstytucji RP, jak i art. 6 K.p.a. organ administracji publicznej może działać wyłącznie na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że gdy ustawodawca nie uwzględnia tego rodzaju okoliczności w hipotezie normy prawnej wynikającej z powszechnie obowiązującego przepisu prawa, organ ten nie ma możliwości działania. Dopiero zaistnienie którejś z przesłanek z art. 28 ust. 3 u.s.u.s. mogłoby stanowić podstawę do wydania przez Zakład pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Dopiero wówczas zaktualizowałaby się przewidziana w art. 28 ust. 2 u.s.u.s. kompetencja tego organu do umorzenia należności z tytułu składek, z zastrzeżeniem, że nawet wówczas organ mógłby wydać decyzję odmowną, jako że umorzenie należności z tytułu składek zależy w takim przypadku od uznania organu – ustawodawca w art. 28 ust. 2 u.s.u.s. użył zwrotu: "mogą być umarzane", a nie: "są umarzane". Jako że w przypadku skarżącej żadna z przesłanek z art. 28 ust. 3 u.s.u.s. nie wystąpiła skorzystanie przez Zakład z rzeczonej kompetencji nie było jednak w ogóle możliwe.

Dodatkowych uwag wymaga to, że tut. Sąd w wyroku z 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 374/19, wykazał nieprawidłowość uprzednio przyjętej przez organ rentowy oceny niewystąpienia przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. Z wyrażonej przez tut. Sąd oceny prawnej, odwołującej się do orzecznictwa sądów administracyjnych, wynika, że na gruncie tej przesłanki ZUS ma obowiązek samodzielnie ocenić całkowitą nieściągalność, porównując spodziewane koszty egzekucji z posiadanymi informacjami o nadającym się do egzekucji majątku. Wskazać jednak trzeba, że po wyroku tut. Sądu z 6 sierpnia 2019 r. zaistniały ujęte w zaskarżonej decyzji istotne okoliczności faktyczne, które w ocenie tut. Sądu – w składzie obecnie rozpoznającym sprawę – pozwalały na odstąpienie od powyżej przywołanej oceny prawnej i wynikających z niej wskazań, co do dalszego postępowania. Jak wykazał bowiem Zakład w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego przez Dyrektora Oddziału ZUS z tytułu zajętych wierzytelności u kontrahentów skarżącej w miesiącach marzec i kwiecień 2020 r. została wyegzekwowana kwota w wysokości [...] zł. Skoro organ jednoznacznie wykazał skuteczność aktualnie podejmowanych wobec skarżącej czynności egzekucyjnych brak jest podstaw do uznania, aby oczywiste było to, że w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Za uwzględnieniem skargi nie możne natomiast przemawiać to, że ZUS stwierdził, iż ewentualne umorzenie wobec skarżącej należności z tytułu składek stanowiłoby dopuszczalną w świetle regulacji unijnych pomoc de minimis. Ocena dopuszczalności udzielenia przedsiębiorcy pomocy publicznej na gruncie regulacji unijnych nabiera bowiem znaczenia dopiero wówczas, gdy organ państwa takiej pomocy – w świetle regulacji krajowych – w ogóle może udzielić, co nie miało miejsca w realiach kontrolowanej sprawy.

Na koniec odnieść trzeba się jeszcze do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku profesjonalnego pełnomocnika ZUS o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wskazać należy, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do uwzględnienia takiego wniosku. Orzeczenie o obowiązku zwrotu kosztów na rzecz drugiej strony sporu na etapie postępowania przed sądem I instancji jest możliwe jedynie w razie uwzględnienia skargi i następuje wyłącznie na rzecz skarżącego, który występuje do sądu administracyjnego o ochronę przed działaniem administracji publicznej (por. art. 200 P.p.s.a.).

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalono.