III SA/Gl 373/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Asesor WSA Piotr Pyszny Protokolant Katarzyna Czabaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2021 r. sprawy ze skargi "A" na decyzję Rektora Politechniki C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia: odrzucić skargę.

Zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna Politechniki [...] (dalej: Komisja), której Rektor Politechniki [...], przekazał swoje uprawnienia do przyznawania stypendium rektora dla najlepszych doktorantów, działając na podstawie art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.) powołując art. 270 ust. 2, art. 273 ust. 1 i art. 275 ust. 2 ustawy z 3 lipca 2018r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018r. poz. 1669) oraz § 16 Regulaminu przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej doktorantom Politechniki [...] , stanowiącym Załącznik nr l a do Zarządzenia nr [...] z [...]. z późniejszymi zmianami, nie przyznał L. K. (dalej: wnioskodawca, strona) stypendium rektora dla najlepszych doktorantów w roku akademickim 2018/2019.

Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pouczenie zawierało informację o terminie i wymogach skargi.

Decyzja ta została doręczona wnioskodawcy 10 grudnia 2020 r., natomiast A jako uczestnik postępowania dopuszczony do udziału w sprawie postanowieniem Komisji z [...] r., otrzymała ww. decyzję 29 grudnia 2020 r.

Zarówno strona jak i uczestnik nie złożyli wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona pismem z 21 grudnia 2020 r. złożyła wniosek o sprostowanie pouczenia zawartego w decyzji Komisji. Postanowieniem z [...] r. Komisja sprostowała pouczenie zawarte w decyzji z [...] r. w ten sposób, że w pouczenie o złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Rektora Politechniki [...] zastąpiła pouczeniem o złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Odwoławczej Komisji Stypendialnej. Postanowienie zostało doręczone stronie 19 stycznia 2021 r. oraz uczestnikowi w dniu 21 stycznia 2021 r. Postanowienie zawierało pouczenie, że termin dla strony do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a.

Strona nie skorzystała z żadnego środka zaskarżenia decyzji Komisji z [...]r., natomiast uczestnik postępowania złożył 22 lutego 2021 r. skargę na tę decyzję do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej Doktorantów Politechniki [...] z [...] r. została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 29 grudnia 2020 r., zatem termin do wniesienia skargi (wobec niezłożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) upływał uczestnikowi 28 stycznia 2021 r. Tymczasem skarga w przedmiotowej sprawie jak wynika z akt została za pośrednictwem organu złożona pismem z 22 lutego 2021 r. i doręczona organowi tego samego dnia przez EPUAP.

Należy przy tym dodać, że wydane w sprawie na wniosek strony postanowienie o sprostowaniu pouczenia, wbrew zawartej w nim informacji, nie miało wpływu na termin do wniesienia skargi, który rozpoczął się w dniu doręczenia decyzji. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. tylko w przypadku wydania postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Tymczasem postanowienie Komisji zawierało sprostowanie, a nie uzupełnienie decyzji. Co więcej wniosek o sprostowanie pouczenia wniosła strona, a nie uczestnik, i to ona przede wszystkim mogłaby podnosić wadliwe pouczenie jakie Komisja zawarła w rzeczonym postanowieniu o sprostowaniu pouczenia.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd ma obowiązek skargę odrzucić. Na ocenę powyższej sytuacji nie ma wpływu kwestia braku pouczenia przez organ o terminie i sposobie wniesienia skargi, albowiem na skuteczność aktu organu administracji i bieg ustawowych terminów nie mają wpływu uchybienia w zakresie wadliwego pouczenia lub jego braku. Kwestia przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na akt organu (por. m.in. postanowienie NSA z 18 maja 2011 r., sygn. I OSK 802/11, dostępne w CBOiSA).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.