III OZ 246/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 73/21 w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 73/21 odrzucił skargę K.J. (skarżący) na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby.

Sąd I instancji wskazał na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wyjaśniając, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny. Wyjaśnił również, że wiadomym jest mu z urzędu, że wyrokiem z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt III SAB/Kr 372/12, oddalona została skarga K.J. na decyzję tego organu w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby. W tych okolicznościach niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi na bezczynność Komendanta W tym samym przedmiocie.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Naczelny Sąd Administracyjny w orzecznictwie wielokrotnie już wyjaśniał, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem art. 58 1 pkt 4 p.p.s.a. jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 marca 2020 r., sygn. I OZ 165/20; 12 grudnia 2019 r., sygn. I OZ 1268/19; 10 grudnia 2019 r., sygn. I OZ 976/19).

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za ponadnormatywny czas służby. Jak zasadnie natomiast wskazał Sąd I instancji wcześniejsza skarga skarżącego w tym samym przedmiocie została już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 372/12, którym oddalono skargę K.J. Wyrok ten jest prawomocny.

W konsekwencji Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., bowiem skarga ta została złożona, gdy w tym samym przedmiocie skarga skarżącego została już prawomocnie rozpoznana merytorycznie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.