III KZ 93/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2017-02-13
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III KZ 93/16
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie T. Ż.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 13 lutego 2017r.,
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 grudnia 2016r. w sprawie V Ka […] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2015r.
na podstawie art. 437§1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione.
Sąd Okręgowy rozpoznając obecnie sprawę, w sposób należyty ustosunkował się do treści wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2015r.
Bezsprzecznie, w aktach sprawy – na k. 504 – znajduje się dwukrotnie awizowane (w dniach 29 stycznia i 6 lutego 2015r.) zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej, co pozwalało, w trybie art. 133§1 i 2 k.p.k., uznać je za doręczone.
Skazany zarówno w swym wniosku, jak i następnie w składanych w sprawie zażaleniach, wskazał na to, że zawiadomienia tego nie otrzymał, podobnie jak informacji o jego awizowaniu.
Pomimo znacznego upływu czasu, skazany nie uprawdopodobnił w żaden sposób powyższej okoliczności. Oczywiście błędnym jest podnoszenie przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że T. Żywczyński powinien naprawić skrzynkę na listy w domu, w którym zamieszkiwał, lecz z pewnością mógł on wskazać dowody, które uprawdopodabniałyby, iż skrzynka ta była rzeczywiście uszkodzona i że mogło powodować to niezawinione przez niego, nieprzewidziane, trudności w otrzymywaniu korespondencji. Do chwili obecnej, skazany nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń, co nakazuje ocenić je jako gołosłowne. Niewątpliwie zaś, ciężar przedstawienia dowodów potwierdzających okoliczności, na których oparto wniosek o przywrócenie terminu, obciążał skazanego.
W tej sytuacji, rozważania co do tego, czy skazany świadomie zrezygnował z uzyskania na rozprawie odwoławczej pouczenia o warunkach złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku i konsekwencjach prawnych takiego postąpienia, są zbędne.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
l.n
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)