III KZ 91/14

Sygn. akt III KZ 91/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki

w sprawie A. B.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 10 grudnia 2014 r.

na skutek zażalenia A. B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku A. B. o wznowienie postępowania z uwagi na jego niedopuszczalność. Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca, w którym nie formułując konkretnych zarzutów wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Trafnie w zaskarżonym zarządzeniu wskazano na ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego, w którym podkreśla się, że skoro art. 24 k.k.w. zezwala (na wniosek stron, jak i z urzędu) na zmianę lub uchylenie prawomocnego orzeczenia wykonawczego wydanego na podstawie przepisów kodeksu karnego wykonawczego, i to bez ograniczeń czasowych, pod warunkiem że ujawnią się nowe lub dotąd nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, to wówczas nie można mówić w odniesieniu do takiego orzeczenia o jego ostateczności. Brak zatem wymaganej w tym wypadku „ostateczności orzeczenia” powoduje, że wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny. Wniosek skazanego o wznowienie postępowania dotyczył orzeczenia w przedmiocie odroczenia wykonania kary, a tego rodzaju rozstrzygnięcia nie mają przymiotu „ostatecznego”. Wobec tego niedopuszczalne jest wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego wydaniem prawomocnego orzeczenia w tym przedmiocie.

Z tego też względu Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

aw