III KZ 9/22

Sygn. akt III KZ 9/22

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Wiliński

w sprawie K. C.

skazanego za czyn z art. 90 k.w. w zw. z art. 14 pkt 1a ustawy Prawo o ruchu drogowym

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2022 r.

zażalenia skazanego

na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w R.

z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III WKK (...)

o odmowie przyjęcia kasacji

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł :

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt II W (…), K. C. został uznany winnym czynu czyn z art. 90 k.w. w zw. z art. 14 pkt 1a ustawy Prawo o ruchu drogowym za który wymierzono mu grzywnę w wysokości 200 zł. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt III Ka (…).

Kasację od wskazanego wyżej wyroku Sądu II instancji wniósł skazany K. C., która zaskarżył orzeczenie Sądu odwoławczego w całości, zarzucając mu dokonanie w sposób bezprawny zmian w wyroku Sądu I instancji oaz wadliwą ocenę zeznań świadków.

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2022 r. sędzia Sądu Okręgowego w R. odmówiła przyjęcia kasacji skazanego, wskazując że na podstawie art. 110 § 1 k.p.w. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. kasację w sprawach o wykroczenia wnieść może wyłącznie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich, zaś w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych także Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych, a w sprawach naruszenia praw dziecka Rzecznik Praw Dziecka.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniósł skazany wskazując w nim na nieprawidłowości jakich w jego ocenie dopuściły się sądy orzekające w sprawie przypisanego mu wykroczenia, podnosząc także wadliwą ocenę zeznań świadków i wnosząc o ponowne wszczęcie postępowania w jego sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie K. C. nie jest zasadne, a zatem nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 110 § 1 k.p.w. kasację w sprawach o wykroczenia wnieść mogą jedynie podmioty szczególne, wskazane w tym przepisie. Są to Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych uprawniony do wniesienia kasacji jest także Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych, a w sprawach naruszenia praw dziecka Rzecznik Praw Dziecka.

Obowiązujący model postępowania kasacyjnego w sprawach o wykroczenia, jako postępowania nadzwyczajnego, przysługującego od prawomocnych orzeczeń w sprawach o wykroczenia kończących postępowanie, wyklucza możliwość wnoszenia kasacji przez samego obwinionego. Nie budzi zatem wątpliwości, że jak trafnie wskazano w zaskarżonym zarządzeniu, skazany za wykroczenie nie był w tej sprawie uprawniony do niesienia osobistej kasacji, co na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.k. przesądziło o konieczności odmowy przyjęcia kasacji.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.