III KZ 63/12

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-09-13

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KZ 63/12
Data orzeczenia2012-09-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Michał Laskowski, SSN Michał Laskowski (przewodniczący), SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KZ 63/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie skazanego J. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 13 września 2012 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

J. K.skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 5 września 2008 r. w sprawie o sygn. /…/. Wyrok ten utrzymany został w mocy przez Sąd Okręgowy– wyrok z dnia 3 marca 2009 r.

Skazany złożył osobiście napisany wniosek o wznowienie postępowania i w dniu 24 maja 2012 r. wezwano go do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku tego wniosku. Wezwanie to dotyczyło uzupełnienia przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu w dniu 4 czerwca 2012 r. Skazany wniósł o przesunięcie tego terminu.

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku.

W zażaleniu skazany podniósł, że w sprawie doszło do wprowadzania go w błąd i mataczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo za równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.

Skazany mógł zatem po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić obrońcę w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Okoliczności przedstawiane w zażaleniu przez skazanego nie mogą podważyć zasadności zaskarżonego zarządzenia. Wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie rozpoznawany był zgodnie z przepisami przez Sąd Apelacyjny i postępowanie toczyło się w sprawie oznaczonej sygnaturą sprawy tego sądu. To ten sąd także byłby właściwy do przyjęcia opłaty od wniosku o ile wniosek ten byłby formalnie prawidłowy.

Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)