III KZ 6/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-05-07

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KZ 6/24
Data orzeczenia2024-05-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowiePrezes SN Zbigniew Kapiński, Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący), Prezes SN Zbigniew Kapiński (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III KZ 6/24

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Zbigniew Kapiński

w sprawie R. S.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 maja 2024 r.,

na posiedzeniu bez udziału stron,

zażalenia skazanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2024 r.,

sygn. akt IV Ka 793/22,

o odmowie przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie

i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 lipca 2022 r.,

sygn. akt IV Ka 793/22, wraz z uzasadnieniem,

na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 793/22, po rozpoznaniu apelacji skazanego R. S., jego obrońcy oraz prokuratora, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 16 lutego 2022 r., II K 465/21 w ten sposób, że wymierzoną R. S. karę pozbawienia wolności podwyższył do 1 roku i 6 miesięcy, utrzymując w mocy wyrok w pozostałym zakresie.

Skazany R. S. nie stawił się na rozprawę apelacyjną w dniu 8 lipca 2022 r., o terminie której został prawidłowo zawiadomiony oraz pouczony o treści art. 451 k.p.k., nie wnosząc o doprowadzenie go na rozprawę odwoławczą. Na termin rozprawy stawił się zaś obrońca skazanego ustanowiony z urzędu, który był obecny także na ogłoszeniu wyroku Sądu Okręgowego (k. 236v). Wniosek o sporządzenie wydanego przez Sąd odwoławczy uzasadnienia wyroku oraz o jego doręczenie wraz z uzasadnieniem złożył w dniu 8 lipca 2022 r. obrońca skazanego.

Pismem z dnia 25 października 2023 r. skazany R. S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 lipca 2022 r., sygn. akt IV Ka 793/22. W uzasadnieniu wniosku skazany podniósł, że nie posiadał on wiedzy o zakończeniu postępowania odwoławczego. Nie został on bowiem o tym fakcie poinformowany przez ustanowionego w sprawie obrońcę z urzędu, a nadto nie doprowadzono go na termin rozprawy odwoławczej oraz nie doręczono mu odpisu wyroku Sądu II instancji na piśmie. Skazany negując rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego, wskazał, że planuje złożyć kasację.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 793/22.

R. S. pismem z dnia 18 stycznia 2024 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia skazany powielił argumentację zawartą we wniosku z dnia 25 października 2023 r.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie skazanego R. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie odwoławczym, który je wydał, w terminie zawitym 7 dni od daty jego ogłoszenia, a jeżeli ustawa przewiduje doręczenie orzeczenia, od daty jego doręczenia. Z kolei art. 120 § 1 i 2 k.p.k. stanowi, że jeżeli wniosek taki nie odpowiada wymaganiom formalnym, przewidzianym w art. 119 k.p.k. lub w przepisach szczególnych, a brak jest tego rodzaju, że pismo nie może otrzymać biegu, albo brak polega na niezłożeniu należytych opłat lub upoważnienia do podjęcia czynności procesowej, wzywa się osobę, która wniosła pismo, do usunięcia braku w terminie 7 dni. W razie nieuzupełnienia braku w terminie, pismo uznaje się za bezskuteczne, o czym należy pouczyć przy doręczeniu wezwania (art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k.). Termin, o którym mowa w art. 120 § 2 k.p.k. jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność procesowa dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. W świetle art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Warunkiem formalnym jest również dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana. Ciężar wykazania przyczyn niedotrzymania terminu zawitego spoczywa na stronie, która wnosi o jego przywrócenie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że skazany w sporządzonym przez siebie zażaleniu nie przedstawił żadnych uchybień, których miałby dopuścić się Sąd Okręgowy w Szczecinie wydając zaskarżone postanowienie. Środek odwoławczy wniesiony przez skazanego zawiera natomiast tożsamą argumentację jak złożony wcześniej wniosek o przywrócenie terminu, bez bezpośredniego nawiązania do zaskarżonego nim postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 8 stycznia 2024 r. Treść wniesionego przez skazanego zażalenia zawiera zatem ponowne odniesienie się do braku wiedzy skazanego o wydaniu przez Sąd Okręgowy w Szczecinie wyroku z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 793/22 – a także pozostawania przez skazanego w błędnym przekonaniu, że wyrok tego Sądu zostanie mu doręczony na piśmie.

Zauważyć należy, że procedujący w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu Sąd Okręgowy przedstawił wyczerpującą argumentację przemawiającą za tym, że skazany nie wykazał – w myśl art. 126 § 1 k.p.k. – zaistnienia przyczyny niezależnej, która spowodowała niedokonanie czynności polegającej na złożeniu wniosku o uzasadnienie w przewidzianym terminie. Jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy, skazany nie przejawiał przez ponad rok od wydania wyroku Sądu Okręgowego żadnego zainteresowania swoją sprawą, choć z łatwością mógł nawiązać kontakt ze swoim obrońcą z urzędu czy zwrócić się do Sądu o udzielenie stosownej informacji. Znamienne jest również to, że skazany prawidłowo pouczony, nie wniósł o doprowadzenie go na termin rozprawy apelacyjnej, co oznacza, że rezygnacja z tego uprawnienia była dobrowolną i świadomą decyzją samego skazanego. Wszystkie te okoliczności uprawniają zatem do stwierdzenia, że skazany nie zachował należytej dbałości i staranności o los własnej sprawy, co prawda czyniąc nad tym refleksję, ale dopiero po znacznym upływie czasu od terminu rozprawy apelacyjnej, na której ogłoszono wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 lipca 2022 r., sygn. akt IV Ka 793/22.

Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu tego, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z przyczyny od niego niezależnej. Z tego względu Sąd Najwyższy nie stwierdził, aby Sąd Okręgowy wydając zaskarżone postanowienie dopuścił się uchybienia, które mogłoby podważyć prawidłowość jego rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia.

[PGW]

[ms]


Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)