III KZ 50/22

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-11-29

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KZ 50/22
Data orzeczenia2022-11-29
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Adam Roch, SSN Adam Roch (przewodniczący), SSN Adam Roch (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KZ 50/22

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Adam Roch

w sprawie A. K.

skazanego za czyny z art. 200 § 1 k.k. i inne

na posiedzeniu bez udziału stron

w Izbie Karnej w dniu 29 listopada 2022 r.,

po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanego

na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Odwoławczego

Sądu Okręgowego w Rzeszowie

z dnia 29 lipca 2022 r., sygn. akt III WKK 15/22,

o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego

w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III Ka 1/21,

na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. i art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do Sądu Okręgowego w Rzeszowie w celu przeprowadzenia dalszych czynności w postępowaniu okołokasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2022 roku Przewodniczący III Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Rzeszowie odmówił przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2022 roku, sygn. akt III Ka 1/21, stwierdzając, że przedmiotowe pismo zostało wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu. Podstawą tej decyzji było ustalenie, że obrońca skazanego odebrał pismo zawierające wyrok sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem 8 czerwca 2022 roku, zaś kasację nadał w dniu 11 lipca 2022 roku. Tym samym doszło do przekroczenia ustawowego, 30-dniowego terminu na wniesienie kasacji.

Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca skazanego, zaskarżając je w całości na korzyść skazanego, zarzucając rażący błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, poprzez błędne i nieuzasadnione ustalenie, iż obrońca skazanego A. K. odebrał wyrok sądu odwoławczego 8 czerwca, podczas gdy przedmiotowa przesyłka została doręczona obrońcy 14 czerwca 2022 roku. Podnosząc powyższy zarzut obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie obrońcy skazanego okazało się na aktualnym etapie postępowania zasadne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia i przekazaniem sprawy do Sądu Okręgowego w Rzeszowie w celu podjęcia dalszych czynności związanych z wniesieniem kasacji.

Analiza okoliczności faktycznych związanych z terminem odbioru przez obrońcę przesyłki zawierającej wyrok sądu odwoławczego z uzasadnieniem budzi istotne wątpliwości. Z danych zawartych na stronie P. wynika bowiem,
iż przedmiotowa przesyłka, oznaczona numerem […], po odbiorze przez pełnomocnika w dniu 8 czerwca 2022 roku została ponownie awizowana
w dniu 9 czerwca 2022 roku i odebrana po raz drugi, w dniu 14 czerwca 2022 roku – co wydaje się niemożliwe.

Sąd Najwyższy miał w polu widzenia fakt, że Przewodnicząca Wydziału przed podjęciem decyzji o nieuwzględnienia zażalenia zwróciła się do P. o wyjaśnienie zapisów widniejących w jej systemie, dotyczących przedmiotowej przesyłki – a to „odebrania w placówce” w dniach 8 i 14 czerwca 2022 roku oraz wskazanie komu została wydana przesyłka, potwierdzona odręcznym podpisem na elektronicznym pokwitowaniu odbioru w dniu 8 czerwca 2022 roku. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego wskazała, że odebranie awizowanej przesyłki w dniu 8 czerwca 2022 roku pokwitowała K. F. – pełnomocnik adresata.

Zauważyć jednak trzeba, że pismo to nie rozwiewa wszystkich wątpliwości zaistniałych w niniejszej sprawie. Przewodnicząca w piśmie z dnia 1 września 2022 roku skierowanym do FUP […] zwracała się zasadniczo o wyjaśnienie zapisów dotyczących dwukrotnego odebrania w placówce P. tej samej przesyłki. Ta istotna część zapytania pozostała bez odpowiedzi, bowiem w piśmie z dnia 8 września 2022 roku Naczelnik Urzędu Pocztowego nie odniosła się w ogóle do możliwości odbioru przesyłki w dniu 14 czerwca 2022 roku. Wątpliwości te wzmaga fakt, że obrońca skazanego dołączyła do zażalenia kopię koperty przedmiotowej korespondencji z adnotacją pocztową o powtórnej awizacji przesyłki w dniu 9 czerwca 2022 roku – co w sposób oczywisty wykluczałoby możliwość jej odbioru dzień wcześniej.

Zaskarżone zarządzenie okazało się więc być przedwczesne, przy poczynieniu założenia o niemożliwości dwukrotnego odbioru tej samej korespondencji.

Przed ponownym podjęciem decyzji w przedmiocie przyjęcia kasacji zasadnym będzie ponowne wystąpienie do P. w celu ustalenia:

1.jaki jest możliwy powód, że z informacji o śledzeniu przesyłki o numerze […] wynika, że ta sama przesyłka była odebrana dwukrotnie?

2.jaka jest przyczyna, że po potencjalnym doręczeniu w dniu 8 czerwca 2022 roku przesyłka była ponownie awizowana?

3.czy jest możliwe powtórne awizowanie jako nieodebranej przesyłki, która faktycznie została odebrana po pierwszym awizowaniu?

4.czy w zasobach P. widnieje podpis osoby uprawnionej do odbioru przysyłki o numerze […] w dniu 14 czerwca 2022 roku?

5.czy K. F. w dniu 8 czerwca 2022 roku odbierała inne przesyłki?

6.czy i jak rozpoznana została przez P. reklamacja złożona w tej sprawie pismem z dnia 14 października 2022 roku przez adw. I. Z.?

Zarządzenie w przedmiocie przyjęcia kasacji będzie mogło zostać wydane dopiero po uzupełnieniu materiałów zgodnie z powyższymi wytycznymi. W chwili obecnej istnieją w tej materii poważne wątpliwości, które mogą jednak zostać rozwiane poprzez podjęcie wyżej wskazanych działań. Po zweryfikowaniu faktycznego terminu odbioru odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w oparciu o dostępne możliwości możliwe będzie podjęcie trafnej decyzji w przedmiocie przyjęcia kasacji.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)