III KZ 48/16

Sygn. akt III KZ 48/16

POSTANOWIENIE

Dnia 25 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie R. K.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 25 sierpnia 2016 r.,
‎jego zażalenia na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKo (…) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 września 2002 r., sygn. akt II K (…).

                                                    p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 2015 r. R.K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 23 września 2002 r., wraz z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…), zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2015 r., wyznaczył wnioskodawcy obrońcę z urzędu w osobie adw. J. B., który w piśmie z dnia 25 maja 2016 r. poinformował Sąd Apelacyjny w (…) o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania karnego, o czym wnioskodawca został powiadomiony. W związku z tym na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30' maja 2016 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata albo radcę prawnego. Wezwanie doręczono mu w dniu 3 czerwca 2016 r. Jednakowoż 4 czerwca R.K. złożył wniosek o wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu wskazując, że w jego przekonaniu adw. B. nienależycie wywiązał się ze swoich obowiązków.

Sąd Apelacyjny w (…) wniosku tego (wpłynął do akt sprawy w dniu 13 czerwca 2016r.) nie rozpatrzył w formie procesowej, w konsekwencji czego nie widział potrzeby ponownego wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez R. K., przyjmując, że pomimo stosownego wezwania, nie uzupełnił on braku formalnego swego wniosku_.

Zarządzenie to zostało zaskarżone przez R. K., który podnosząc szereg okoliczności - jego zdaniem - uzasadniających wznowienie postępowania, w końcowej części zażalenia wskazywał na wadliwość pracy obrońcy z urzędu, skoro nie zauważył on braku podstaw do wznowienia postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jest w sprawie rzeczą bezsporną, bo przez skarżącego niepodważaną, że siedmiodniowy termin określony w zarządzeniu Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 maja 2016 r. dla usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez profesjonalnego obrońcę - w dacie wydania zaskarżonego zarządzenia już upłynął zaś usunięcie braku nie nastąpiło. Jest nadto oczywistością, że sąd wznowieniowy, jako organ procesowy, nie ma podstaw procesowych do wymuszenia na obrońcy z urzędu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i w związku z tym nie ma też podstaw do badania merytorycznej zasadności opinii obrońcy nie stwierdzającego ku temu podstaw. To jednak nie oznacza, że wtedy, gdy stwierdzi z urzędu lub zostaną wykazane przez wnioskodawcę, realne zaniedbania obrońcy, nie może mu ustanowić innego obrońcy. Jednak, w przedmiotowej sprawie R. K. na takie zaniedbania swego obrońcy z urzędu adw. B., w swoim zażaleniu, nie wskazał, zaś samo przekonanie wnioskodawcy o istnieniu podstaw do wznowienia postępowania w oparciu o własną odmienną ocenę materiału dowodowego jeszcze nie uzasadnia żądania ustanowienia innego obrońcy.

Sąd Najwyższy dostrzegł, że Sąd Apelacyjny w (…), nie informując wnioskodawcy o braku podstaw do wyznaczenia innego obrońcy urzędu, w ogóle nie zareagował na jego wniosek z dnia 4 czerwca 2016 r., jednak zaniechanie to nie ma istotnego znaczenia skoro nie ma przeszkód do wniesienia w każdym czasie, przez skarżącego ponownego wniosku o wznowienie postępowania, oczywiście sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.