III KZ 4/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 marca 2026 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie A.B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 marca 2026 r.
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu
Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II WKK 15/25
o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł :
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt II WKK 15/25
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, po
uprzednim wezwaniu skazanego do uzupełnienia braków formalnych kasacji tj. jej
sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego odmówił przyjęcia
kasacji wobec nieuzupełnienia tych braków. Zarządzenie doręczono skazanemu 30
grudnia 2025 r. (k.330). Pismem nadanym w placówce pocztowej 8 stycznia 2026 r.
(k. 332) skarżący wniósł zażalenie na w/w zarządzenie wskazując, że złożył
kasację w terminie i nie zachodzą żadne przesłanki merytoryczne do jej odrzucenia.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2026 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego
Sądu Okręgowego w Nowym Sączu odmówił przyjęcia zażalenia jako wniesionego
III KZ 4/26
2
po terminie. Zarządzenie doręczono skazanemu 3 lutego 2026 r. (k.334). Pismem
nadanym w placówce pocztowej 5 lutego 2026 r. skazany złożył zażalenie na w/w
zarządzenie wskazując, że wszystkie pisma w jego sprawie były wnoszone w
terminie, a w jego sprawie nie obowiązuje przymus adwokacki skoro podnosi w
kasacji zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a zatem nie zasługuje na
uwzględnienie zawarty w nim wniosek.
Zgodnie z treścią przepisu art. 460 k.p.k. w zw. z art. 466 k.p.k. zażalenie
wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia zarządzenia, a jeśli ustawa nakazuje
jego doręczenie to od daty tej czynności. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało
w związku z przekroczeniem przez skarżącego wskazanego wyżej terminu. We
wniesionym zażaleniu nie wskazano żadnych powodów uchybienia temu terminowi,
w szczególności przyczyn niezależnych od strony, ani nie podniesiono zarzutów
wadliwości przyjętych w zaskarżonym zarządzeniu ustaleń faktycznych, czy
zastosowanej podstawy prawnej. Nie podważono zatem zasadności wydanego
zarządzenia, które uznać należało za trafne. W tych okolicznościach złożone przez
skazanego zażalenie na zarządzenie nie dało podstaw do jego wzruszenia czy
zmiany. Uzupełniająco wskazać jedynie należy, że pogląd skarżącego - o
wyłączeniu przy wnoszeniu kasacji obowiązku zastępstwa procesowego z art. 526
§ 2 k.p.k., ze względu na treść podnoszonych zarzutów - jest oczywiście błędny.
Reguły tak wskazane obowiązują w tym samym stopniu nawet jeśli podnosi się w
kasacji zarzuty wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na
wstępie.
[WB]
[a.ł]
III KZ 4/26
3
