Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2019-02-19
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KZ 4/19
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie K. P.
skazanego z art. 278 § 1 kk i in.
po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie zastępcy przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L.
z dnia 8 listopada 2018 r., sygn. akt WKK […],
w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2018 r., w sprawie sygn. akt WKK […], zastępca przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego K. P., wskazując przy tym na brak dopełnienia ustawowego obowiązku podpisania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez adwokata lub radcę prawnego.
W zażaleniu na to zarządzenie skazany powołał się na brak uwzględnienia przez sądy rozpoznające sprawę jej okoliczności faktycznych i niedostatków materiału dowodowego oraz wskazał na niezasadne – jego zdaniem – wyrażenie przekonania o braku podstaw do wniesienia kasacji – zamieszczonego w opinii obrońcy z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie skazanego K. P. nie okazało się skuteczne i nie mogło zostać uwzględnione. Jego argumentacja nie odnosi się bowiem do kwestionowanego rozstrzygnięcia zastępcy przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L., które jest przedmiotem zaskarżenia i tylko ono może być przedmiotem kontroli na obecnym etapie sprawy.
Istotą tego ostatniego zarządzenia, było stwierdzenie braku dopełnienia ustawowego wymagania, jakim jest sporządzenie i podpisanie nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez podmiot zawodowy, w tym wypadku przez obrońcę. Skarżący nie neguje tego faktu, a jedynie wskazuje na odmowę sporządzenia kasacji przez adwokata, którego wyznaczono mu z urzędu. Powyższa sytuacja nie stanowi jednak podstawy do odstąpienia od obowiązku egzekwowania tzw. przymusu adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym. Żaden z sądów orzekających w tej materii, z Sądem Najwyższym włącznie, nie ma bowiem prawnych możliwości zwolnienia strony procesowej z tego wymagania, które nakłada kodeks postępowania karnego. Negatywne stanowisko adwokata wyznaczonego z urzędu, nie stwarza w tym względzie nowej podstawy ani nie uzasadnia wyznaczenia skazanemu kolejnego takiego obrońcy. W żadnym natomiast wypadku nie jest dopuszczalne przyjęcie kasacji sporządzonej samodzielnie przez stronę procesową ani jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
