Sygn. akt III KZ 26/13
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie A. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 lipca 2013 r.
na skutek zażalenia Z. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego
Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy
przyjęcia kasacji
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej
przez oskarżyciela posiłkowego Z. Z. z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym
terminie braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania kasacji przez
adwokata lub radcę prawnego. Na to zarządzenie zażalenie złożył oskarżyciel
posiłkowy, w którym nie formułując konkretnych zarzutów podniósł, że w jego
ocenie zachodzą podstawy do wniesienia kasacji, jednak pełnomocnik wyznaczony
z urzędu odmówił jej sporządzenia. W konkluzji skarżący wniósł o ponowne
rozpatrzenie sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia
kasacji. Podnoszone w zażaleniu okoliczności, które zdaniem skarżącego świadczą
o istnieniu podstaw do wniesienia kasacji, nie mają znaczenia dla rozpoznania
2
wniesionego zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie
pochodzi od prokuratora oraz wskazanych tam podmiotów kwalifikowanych, to
powinna zostać sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego.
Oskarżycielowi posiłkowemu został wyznaczony pełnomocnik z urzędu do zbadania
podstaw wniesienia kasacji. Należy jednak podkreślić, że nie jest on zobowiązany
do jej sporządzenia (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej sprawie opinii
adwokat oświadczył, że nie ma takich podstaw i obszernie uzasadnił dlaczego. To
stanowisko jest dla sądu wiążące w tym znaczeniu, że w kodeksie postępowania
karnego nie ma przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia”
adwokata z urzędu do sporządzenia kasacji, jak i też przepisu, który nakazywałby
ustanowić innego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17
czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Natomiast organ
procesowy, który go wyznaczył, jest uprawniony do badania prawidłowości
wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie wynikającym z art. 84 § 3 k.p.k. W
przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony pełnomocnik z urzędu,
nienależycie wykonał swoje obowiązki.
Wobec tego, że złożona przez oskarżyciela posiłkowego kasacja zawierała
wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie,
prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone
zarządzenie.
