III KZ 22/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-04-15

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KZ 22/15
Data orzeczenia2015-04-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Roman Sądej, SSN Roman Sądej (przewodniczący), SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KZ 22/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Roman Sądej

w sprawie A. B.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 15 kwietnia 2015r.,

zażalenia A. B.

na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 stycznia 2015r., sygn. II AKo […], odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 listopada 2014r. w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, sygn. XIII S […],

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

A. B. po raz kolejny złożył zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Całość zażalenia sprowadza się do jednozdaniowego twierdzenia, że zaskarżone zarządzenie „narusza przepisy ustawy z 17.06.04r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) i noweli do tej ustawy z 20.02.09r. oraz przepisy art. 429 k.p.k., art. 430 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k., art. 540 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 540 a i b k.p.k.”, a zatem zażalenie jest zasadne.

W przeciwieństwie do zażalenia, zaskarżone zarządzenie zostało należycie umotywowane, z szerokim zacytowaniem stanowiska Sądu Najwyższego o niedopuszczalności wznowienia postępowania w tej kategorii spraw, jak również ze wskazaniem, że zachowuje ono aktualność po nowelizacji ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – postanowienia Sądu Najwyższego w sprawach V KZ 24/07 oraz III KZ […]. To ostatnie zapadło zresztą w innej sprawie autora niniejszego zażalenia. Niepodjęcie żadnej polemiki z argumentacją wszak doskonale skarżącemu znaną, już prima facie czyni obecne zażalenie oczywiście bezpodstawnym. Stan ten implikował zatem nieuwzględnienie zażalenia A. B. i utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)