III KZ 20/17

Sygn. akt III KZ 20/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 maja 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie J. S.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 23 maja 2017 r.,

zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w O.

z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt VII WKK (…)

o odmowie przyjęcia kasacji

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

                                                    p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem odmówiono skazanemu J. S. przyjęcia do rozpoznania sporządzonej własnoręcznie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt VII Ka (…), jako „niepochodzącej od obrońcy”. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że J. S. został prawidłowo pouczony o prawie, terminie i sposobie wniesienia kasacji. Skazany wniósł następnie kasację sporządzoną własnoręcznie i po wezwaniu go zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2017 r. (k. 267) do uzupełnienia braków formalnych pisma poprzez złożenie kasacji sporządzonej i podpisanej przez upoważnionego przez niego adwokata lub radcę prawnego wystąpił o przydzielenie mu obrońcy z urzędu.

Po dokonaniu przez Sąd Okręgowy w O. analizy nadesłanych przez skazanego dokumentów, jego wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu nie został uwzględniony, zaś skazany nie uzupełnił braku formalnego własnoręcznie sporządzonej kasacji w terminie 7 dni, co skutkowało wydaniem zaskarżonego zarządzenia.

W swym zażaleniu skazany stwierdził, że w tak krótkim okresie nie udało mu się znaleźć obrońcy, który zgodziłby się sporządzić i podpisać kasację w jego sprawie, choć odbył w tym celu spotkania w trzech kancelariach adwokackich. Ponadto twierdzi, że uiścił opłatę od kasacji i że w zaistniałej sytuacji doszło do naruszenia art. 32 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowość czynności procesowych dokonanych w tej sprawie przez Sąd Okręgowy w O. nie budzi zastrzeżeń.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący złożył własnoręcznie sporządzone pismo, które zostało potraktowane jako kasacja a następnie wezwany, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. do uzupełnienia braków formalnych pisma m.in. poprzez złożenie kasacji sporządzonej i podpisanej przez uprawnionego obrońcę. Skarżący, jak sam stwierdza w zażaleniu udał się do trzech kancelarii adwokackich (co wprost wskazuje, że posiadał środki finansowe niezbędne od ustanowienia ewentualnego obrońcy) i w każdej z nich spotkał się z odmową poprowadzenia jego sprawy. Fakt, że żaden z adwokatów, z którymi kontaktował się skarżący nie zgodził się na przyjęcie jego sprawy nie stanowi podstawy do wyznaczenia mu obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania kasacji. Niczego w tym zakresie nie zmienia zawarta w zażaleniu deklaracja poniesienia przez skarżącego kosztów związanych z uwzględnieniem jego wniosku. W tej sytuacji zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych pisma jest prawidłowe.

Niejako na marginesie wskazać można ponadto, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego. Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia. Możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest zatem istotnie ograniczona.

Co więcej, ustawodawca dodatkowo zawęził możliwość wnoszenia tego nadzwyczajnego środka odwoławczego, wskazując w art. 523 § 2 k.p.k., że poza kasacją wnoszoną z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., strona może ją wnieść na korzyść oskarżonego jedynie w razie skazania go za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Skarżący zaś w niniejszej sprawie został skazany na karę grzywny.

Mając powyższe na uwadze rozstrzygnięto jak w części dyspozytywnej postanowienia.