III KZ 20/15

Sygn. akt III KZ 20/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 kwietnia 2015 r.,

w sprawie A. B.
‎zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] ,
‎z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania,

na podstawie art. 437 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł :

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. A.B. wystąpił z osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 grudnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt XIII S […], dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania. Jednocześnie wystąpił o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu 22 stycznia 2015 r. zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], odmówiono na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, wobec stwierdzenia, że jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. Odpis zarządzenia doręczono osobiście A. B. w dniu 7 marca 2015 r. (k. 10v), a w dniu 13 marca 2015 r. uprawniony złożył w ustawowym terminie zażalenie na to zarządzenie. Skarżący zwrócił się o uchylenie zarządzenia, albowiem „nie wiadomo kto wydał sporne zarządzenie i w jakim trybie”. Jednocześnie wskazał, że naruszono przepisy art. 1-19 ustawy z dnia 17.06.2004 r. i noweli z dnia 20.02.2009 r. do tej ustawy oraz normy ustawy karnoprocesowej, tj. art. 429 k.p.k., art. 430 k.p.k., art. 545 k.p.k., art. 540 a i b k.p.k. i art. 541 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie A. B. nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawniony Sędzia Sądu Apelacyjnego w […] słusznie odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania, złożonej w postępowaniu karnym na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), gdyż jest on prawnie niedopuszczalny i nie dotyczy orzeczeń sądu, o jakich mowa w art. 540 § 1 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k.

Kwestie dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania w tego rodzaju sprawach zostały szczegółowo i wyczerpująco omówione w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2007 r., sygn. akt V KZ 24/07, (Lex Nr 270987), do którego zresztą odwołano się w zaskarżonym zarządzeniu. Analizując przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w kontekście przepisów kodeksu postępowania karnego, Sąd Najwyższy jednoznacznie skonkludował, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania w sprawie ze skargi na przewlekłość złożonej w postępowaniu karnym na podstawie w/w ustawy, jest niedopuszczalny. Przepisy tej ustawy nie zawierają bowiem uregulowań odnoszących się do wznowienia postępowania, w tym dopuszczających odpowiednie stosowanie przepisów rozdziału 56 kodeksu postępowania karnego.

Jednocześnie podkreślić należy, że nie ma znaczenia fakt, iż w/w ustawa została znowelizowana ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 61, poz. 498). Wprowadzone tą ustawą zmiany normatywne nie dotyczą problematyki wznowienia postępowania, co podkreślał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 października 2014 r., w sprawie III KZ 65/14, wydanym w sprawie zainicjowanej również z wniosku A. B..

Złożone przez A.B. zażalenie, poza przywołaniem poszczególnych przepisów, które – w ocenie skarżącego – zostały naruszone, nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby podważyć trafność zaskarżonego zarządzenia.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

l.n