III KZ 1/17

Sygn. akt III KZ 1/17

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie T. M.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 13 lutego 2017r.,

zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 października 2016r. o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 16 lutego 2016r. (V Ka [...]),

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione.

W dniu 22 lutego 2016r. skazany T. M. wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 16 lutego 2016r. w sprawie V Ka [...]. Zarządzeniem z dnia 29 lutego 2016r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu dla potrzeb postępowania kasacyjnego. W dniu 20 kwietnia 2016r. wyznaczona adwokat złożyła opinię o braku podstaw do sporządzenia kasacji. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016r. poinformowano o tym skazanego, a także o możliwości wniesienia w terminie 30 dni kasacji sporządzonej przez obrońcę wyznaczonego z wyboru. W zakreślonym terminie skazany braków tych nie uzupełnił. Kolejne zaś pismo skazanego – z dnia 22 września 2016r., zostało uznane za samodzielnie sporządzoną kasację. Zarządzeniem z dnia 11 października 2016r. odmówiono przyjęcia tej kasacji. W zażaleniu na to zarządzenie skazany odwołał się do okoliczności sprawy, a przede wszystkim do tego, ze nie stać go na ustanowienie obrońcy z wyboru.

Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia skazanego. Zgodnie z dyspozycją art. 526§2 k.p.k. kasację winien sporządzić i podpisać adwokat lub radca prawny. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie pozostaje w zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi – art. 530§2 k.p.k.

Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że wyznaczony z urzędu obrońca zachowuje prawo do samodzielnych ocen na każdym etapie toczącego się procesu, a więc również podczas postępowania okołokasacyjnego, a sąd nie ma uprawnienia do ich kontrolowania. Tym samym, wydanie przez wyznaczonego obrońcę opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji, nie rodzi po stronie skazanego uprawnienia do ubiegania się o wyznaczenie z urzędu innego, kolejnego, pełnomocnika.

Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zupełnie odrębną kwestię stanowi zaś to, że Sąd Okręgowy dokonał błędnej oceny pisma skazanego z dnia 22 września 2016r. Nie nosi ono bowiem żadnych cech samodzielnie sporządzonej kasacji. Było to „zwykłe” pismo procesowe, na które należało odpowiedzieć pismem informującym o sytuacji procesowej skazanego.

Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

l.n