POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Igor Zgoliński

w sprawie J. B.

oskarżonego z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 160 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 marca 2024 r., wniosku obrońcy oskarżonego w przedmiocie wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 a k.p.k.

p o s t a n o w i ł

pozostawić wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Obrońca oskarżonego złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie III KS 87/22 sędziego Sądu Najwyższego A.B. . Argumentacja przytoczona we wniosku sprowadza się do kwestii powołania na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Wniosek w aktualnym stanie procesowym należy uznać jednak za niedopuszczalny, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania.

W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że niniejszy wniosek o wyłączenie sędziego A. B. nie jest pierwszym wnioskiem, który obrońca oskarżonego J. B. złożył w niniejszej sprawie. W dniu 19 stycznia 2023 r. został już bowiem złożony na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. wniosek analogicznej treści, oparty na tych samych podstawach faktycznych. Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2023 r. wydanym na podstawie art. 41 a k.p.k. został pozostawiony bez rozpoznania z tej przyczyny, że jego materia dotyczyła przesłanek zdefiniowanych w przepisie szczególnym, a więc art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. 2021, poz. 1904). Nadmienić nadto należy, że wniosek tej samej treści złożony został także adekwatnie na powyższej regulacji ustrojowej. Zarządzeniem z dnia 24 października 2023 r. został odrzucony (k. 63).

Zgodnie z treścią art. 41 a k.p.k. wniosek o wyłączenie sędziego oparty na tych samych podstawach faktycznych, co wniosek wcześniejszy, pozostawia się bez rozpoznania. Chodzi tu więc o kolejny wniosek o wyłączenie sędziego, mimo że podstawa faktyczna wyłączenia stała się już przedmiotem rozpoznania, i na tej podstawie poprzedni wniosek o wyłączenie sędziego nie został uwzględniony. Powołany przepis - w przypadku zaistnienia określonych w nim warunków (tożsamości podstaw faktycznych składanych przez uprawnionego wniosków o wyłączenie sędziego) - nakazuje taką decyzję, która oznacza niemożność przyjęcia kolejnego wniosku o wyłączenie sędziego do merytorycznego rozpoznania.

Z tych względów wniosek obrońcy, jako niedopuszczalny, Sąd Najwyższy

pozostawił bez rozpoznania.

[J.J.]

[ał]

‎