III KS 25/21

wyrok SN – Sąd Najwyższy z dnia 2022-02-16

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KS 25/21
Data orzeczenia2022-02-16
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Andrzej Siuchniński, SSN Andrzej Stępka, SSN Paweł Wiliński, SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący), SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KS 25/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Andrzej Stępka
SSN Paweł Wiliński

Protokolant Katarzyna Gajewska

w sprawie A. K.

oskarżonej z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu, w dniu 16 lutego 2022 r.,

skargi obrońcy oskarżonej na wyrok Sądu Okręgowego w Z. z dnia 1 października 2021r., sygn. akt II Ka […], o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w […] z dnia 21 kwietnia 2021r. i przekazaniu sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania,

na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

A. K. została oskarżona o to, że: „ w dniu 7 sierpnia 2019 roku w B. woj. lubelskiego, działając z zamiarem utrudnienia postępowania sądowego o sygnaturze II K […] prowadzonego w Sądzie Rejonowym w B. przeciwko K. L. i P. O., zmierzała bezpośrednio do dokonania tego czynu w ten sposób, że jako obrońca oskarżonego P. O. na rozprawie sądowej nakłaniała współoskarżonego K. L. do odwołania bądź też zaprzeczenia złożonym we wcześniejszej fazie postępowania zgodnych z prawdą wyjaśnieniom, w których przyznał się do winy i opisał okoliczności popełnienia przez siebie oraz oskarżonego P. O. przestępstw, starając się tym samym utrudnić udowodnienie winy oskarżonemu P. O., lecz zamierzonego skutku nie osiągnęła z uwagi na postawę K. L.”, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2021r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k., postępowanie wobec oskarżonej warunkowo umorzył ustalając okres próby na okres trzech lat; na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł wobec niej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w W..

Sąd Okręgowy w Z. - po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez oskarżoną i jej obrońcę – wyrokiem z dnia 1 października 2021r., sygn.akt II Ka […], uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

Od tego wyroku obrońca oskarżonej, w trybie art. 539 a § 1 i 2 k.p.k., wniósł skargę, zarzucając naruszenie art. 437 § 1 i 2 k.p.k., poprzez niezasadne uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, pomimo że nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 439 § 1 k.p.k., nie zaszła potrzeba przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia i uniewinnienie oskarżonej.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k., skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. lub naruszenia art. 437 k.p.k., przy czym w § 2 tego ostatniego przepisu ustanowiono, że sąd odwoławczy może uchylić ten wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Oznacza to, że uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania stało się wyjątkiem, regułą zaś prowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego i merytoryczne orzekanie przez sąd odwoławczy. Jest to wynikiem przekształcenia modelu postępowania odwoławczego z kasatoryjno – apelacyjnego w apelacyjno - reformatoryjny. Dlatego podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku, dotąd najczęściej w praktyce sądów odwoławczych stosowaną, przestała być potrzeba usunięcia takich uchybień w ocenie dowodów, które sąd odwoławczy uznał za skutkujące obrazą reguł rzetelnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku, dotąd również często w praktyce sądów odwoławczych stosowaną, przestała więc być potrzeba dokonania czynności zmierzających do usunięcia braków dowodowych, tj. do uzupełnienia postępowania dowodowego. Uchybienia we wskazanym wyżej zakresie powinny być usunięte w toku postępowania odwoławczego, chyba że zaistnieje konieczność przeprowadzenia na nowo postępowania w całości.

W tej sprawie, Sąd odwoławczy, uchylając zaskarżony wyrok, wskazał jedynie na potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego pozwalającego na ustalenie czy rzeczywiście P. O. jest sprawcą zarzucanego mu czyny stypizowanego w art. 239 § 1 k.p.k. Słusznie jednak zauważono w skardze, że nakazanie przeprowadzenia czynności dowodowych w tym zakresie, nie prowadzi jeszcze do wniosku o konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego na nowo, w całości, przed Sądem pierwszej instancji. Uzupełnienie materiału dowodowego może w tej mierze być dokonane w toku postępowania odwoławczego. Przewód sądowy przeprowadzony przed Sądem I instancji nie wymaga więc powtarzania go na nowo w całości, tym bardziej, że aktualnie dla rozstrzygnięcia sprawy może okazać się wystarczające przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygn. II K 264/19, dot. P. O.. Wydaje się więc, że Sąd Okręgowy w Z. całkowicie zapomniał o zaakcentowanym już wyżej przekształceniu modelu postępowania odwoławczego w apelacyjno - reformatoryjny, skoro w uzasadnieniu swego kasatoryjnego orzeczenia nie podjął nawet próby wyjaśnienia dlaczego uważa, że zaistniała konieczność przeprowadzenia tego przewodu przed sądem pierwszej instancji na nowo w całości.

W takim stanie rzeczy uznać trzeba, że orzeczenie o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w B. i przekazaniu temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania zapadło z oczywistą obrazą art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. art. 539a § 3 k.p.k. Dlatego, w uwzględnieniu skargi, zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

a.s.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)