Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-02-06
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 96/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)
SSN Roman Sądej (sprawozdawca)
SSN Eugeniusz Wildowicz
na posiedzeniu – bez udziału stron – w dniu 6 lutego 2014r.,
po rozpoznaniu w sprawie z oskarżenia prywatnego przeciwko B. O. o czyn z art. 212 § 1 k.k.
wystąpienia Sądu Rejonowego w B. postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. XI K […]),
na podstawie art. 37 k.p.k.
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P.
UZASADNIENIE
Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wystąpienia Sądu Rejonowego zasługiwała na uwzględnienie. Okoliczności, że oskarżonym w sprawie jest nadal wykonujący zawód były dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w […]., oskarżycielką prywatną także adwokat wykonujący zawód w tym okręgu, a przede wszystkim fakt, że syn B. O. jest sędzią Sądu Rejonowego w B., prowadzą do uznania, iż mogą wystąpić racjonalne podstawy do przekonania, że Sąd miejscowo właściwy nie jest odpowiednim do rozpoznania niniejszej sprawy.
Te szczególne okoliczności uzasadniały skorzystanie z wyjątkowego odstępstwa od zasady rozpoznawania spraw przez sądy właściwe i przekazanie sprawy, w trybie art. 37 k.p.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, przy czym zasady ekonomiki procesowej przemawiały za wskazaniem Sądu Rejonowego w P.
