Sąd Najwyższy

III KO 95/18

postanowienie SN z dnia 2018-10-03

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KO 95/18
Data orzeczenia2018-10-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Małgorzata Gierszon, SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący), SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KO 95/18

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie rozpoznania zażalenia Z. I. i M. M.

na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w R.

z dnia 30 października 2017 r., PR 1 Ds. […]

o odmowie wszczęcia śledztwa

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 października 2018 r.

wniosku Sądu Rejonowego w R. zawartego w postanowieniu

z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt VIII Kp […]

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 maja 2018 r., sygn. VIII Kp […], Sąd Rejonowy w R., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z zażalenia Z. I. i M. M. na wskazane powyżej postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie m.in. ukrywania i zatajania prawdy przez sędziów i prokuratorów w toczących się postępowaniach karnych, to jest przekroczenia uprawnień i poświadczenia nieprawdy przez prokuratorów oraz sędziów Sądu Rejonowego w R. w toku postępowań sądowych toczących się z ich inicjatywy w okresie od 2008 do 2017 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego w R. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.

Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.

Tak właśnie jest w niniejszej sprawie.

Złożone przez skarżących zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa dotyczy różnych sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w R. Dlatego rozpoznanie przez ten Sąd – jako właściwy według obowiązującego prawa - zażalenia Z. I. i M. M. na postanowienie o odmowie prowadzenia śledztwa może powodować przekonanie, tak u skarżących, jak i w odbiorze społecznym, że sprawa nie będzie rozpoznawana w sposób obiektywny i bezstronny. Jak trafnie podniósł we wniosku Sąd Rejonowy w R. dobro wymiaru sprawiedliwości postrzegane także na płaszczyźnie społecznego odbioru jego funkcjonowania sprzeciwia się sytuacji, aby o odpowiedzialności karnej rozstrzygali sędziowie pozostający w kontaktach zawodowych i towarzyskich z osobą wskazaną jako sprawca przestępstwa. W takiej sytuacji pojawić się mogą realne wątpliwości co do tego, czy rozpoznanie sprawy wolne było od jakichkolwiek wpływów. Nie sprzyja to budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości (tak Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 16 maja 2018 r., V KO 31/18, Lex nr 2490340).

Dlatego w interesie wymiaru sprawiedliwości leży, aby sprawę tą rozpoznawał inny równorzędny sąd, czyli Sąd Rejonowy w K..

Kierując się tymi względami postanowiono jak wyżej.

Zapytaj AI o to orzeczenie